O patriotyzmie wśród młodzieży
.
Przed wiekami był niemalże chlebem powszednim. Czym jest teraz? Patriotyzm, bo o nim mowa, nadal budzi w ludziach sprzeczne emocje, chociaż ostatnio państwo kładzie duży nacisk na wychowywanie młodzieży w jego duchu. Jednak myślę, że to jedynie dodatkowe środki, bo według mnie i tak każdy ma w sobie „to coś”, co ciągnie go ku Polsce, ku jej tradycji i historii. Patriotyzm jest w nas zakorzeniony, a my podświadomie splatamy jeszcze bardziej nici łączące nas z tym krajem.
Oczywiście można by tutaj napisać artykuł pełen patosu, wzniosłych słów i ciężkiej treści, motywujący i zawstydzający jednocześnie. Można by, bo czemu nie, napisać także artykuł patriotyzm krytykujący. Ale to nie moje zadanie. Postaram się skupić na tym, jak do patriotyzmu „podchodzi” młodzież, o swoje stanowisko na temat patriotyzmu zapytałam także kilkoro nauczycieli z naszego liceum, W tym celu przeprowadziłam anonimową ankietę wśród klas I i II „a” oraz wśród nauczycieli. Zagadnienia były następujące: „Co Cię definiuje jako patriotę?”, „Polska to dla Ciebie…” oraz „Czy uważasz, że obecnie patriotyzm jest potrzebny, czy można z niego zrezygnować?”
Jak prezentowały się odpowiedzi? Na pierwsze pytanie („Co Cię definiuje jako patriotę?”) w klasie I a dominowały odpowiedzi: miłość do kraju, gotowość do obrony kraju (tak odpowiedziało po 7 osób) oraz dbanie o dobro kraju (to by la odpowiedź 4 osób). Klasa II a natomiast uznała, że ich jako patriotów definiuje kibicowanie Polakom oraz pamięć o świętach narodowych (tak odpowiedziało po 10 osób), a także szacunek do Polski (ta kwestia zdobyła 5 głosów). Wśród nauczycieli dominowały takie odpowiedzi jak udział w obchodach świąt narodowych, szacunek do Polski oraz realizacja hasła „Bóg – Honor – Ojczyzna”.
Drugie zagadnienie (..Polska to dla Ciebie…) przyniosło trochę mniej zróżnicowane odpowiedzi. Dla klasy I a Polska to przede wszystkim ojczyzna (9 głosów), piękny kraj (8 głosów) oraz azyl (4 glosy), dla klasy II a natomiast jest ona domem (15 głosów), ojczyzną (10 głosów) i krajem zamieszkania (8 głosów). Wśród nauczycieli najczęściej pojawiającymi się odpowiedziami były: ojczyzna, piękny kraj oraz kraj, w którym czuję się dobrze.
Przy trzecim zagadnieniu postanowiłam połączyć ogół odpowiedzi, co dało mi 76% osób uważających patriotyzm za potrzebny oraz 24% osób stwierdzających, że można z niego zrezygnować. Ci pierwsi w większości motywowali to faktem, że bez patriotów Polska zginie, ci drudzy zaś uważali, że patriotyzmu już tak właściwie nie ma. Nie do mnie należy roztrząsanie tego. którzy z nich mają rację. Moim zadaniem jest jedynie czysta analiza faktów.
Wydaje mi się, że istotnie dużo osób podświadomie podpina się pod patriotyzm, na co wskazuje nazywanie Polski domem i azylem, miejscem, w którym czują się dobrze. Dla nich nasza ojczyzna jest punktem zaczepienia, miejscem, z którym się łączą i utożsamiają. A osoby, które uważają, że patriotyzmu nie ma, chyba straciły wiarę w nasz kraj. Patrząc ich oczami również mogę dostrzec np. osoby afiszujące się patriotycznymi koszulkami tylko dlatego, że to modne. Tu nie można dzielić ludzi na tych, którzy rację mają i tych. którzy jej nie mają, tak samo jak nie można dzielić ludzi ze względu na religię poprzez pryzmat naszej, którą uważamy za najlepszą. Myślę jednak, że patriotyzm przez najbliższe lata wciąż będzie żywy. Tutaj, w Kołaczycach, będzie go ożywiało między innymi nasze Liceum, uczestnicząc w świętach narodowych, szanując Polskę i dbając o przekazywanie tej wartości dalej. A to nie tylko śpiewanie hymnów, salutowanie przed sztandarem czy walczenie za kraj, jak niektórzy myślą. To po prostu codzienne życie, szacunek dla pracy, ludzi biednych i bogatych, sumienne wykonywanie obowiązków i życie w zgodzie z zasadami moralnymi i własnym sumieniem. To także bycie w porządku wobec siebie i innych ludzi, a co za tym idzie i państwa. Może więc i dla części osób patriotyzm umarł albo nigdy go nie było, ale dopóki są osoby w niego wierzące, to Polska będzie stawała się z roku na rok lepszym krajem. To prognoza dosyć optymistyczna, ale moim zdaniem warto się jej trzymać.
Jeszcze Polska nie umarła, póki my żyjemy…
Katarzyna Sypień
Strefa Młodych – Numer 10 – Grudzien 2016 – Liceum Ogólnokształcące w Kołaczycach
.
„Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych
Nie ma go tutaj, Zmartwychwstał”
.
.
Jezus żyje i jest obecny pośród nas.
Dzielmy się z wszystkimi tą radością.
Wraz ze Zmartwychwstałym Panem
Budujemy w naszej ojczyźnie
Cywilizację życia i miłości,
I nie lękajmy się!
.
Sympatykom i członkom Stowarzyszenia
Z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego
Życzymy, aby światło płynące od
Zmartwychwstałego Pana oświecało drogi
życiowe, było drogowskazem na życie
oraz napełniało wasze serca pokojem i radością
Miasteczko namiotowe stanęło na placu Krasińskich w Warszawie, po obu stronach wejścia głównego do siedziby SN. Zostaną tam, dopóki Zygmunt Miernik nie opuści więzienia
Zygmunta Miernika skazano na 10 miesięcy więzienia za to, że w 2013 r. rzucił tortem w sędzię decydującą w sprawie zawieszenia procesu Czesława Kiszczaka.
Jak już informowaliśmy 20 czerwca 2016 r. Rada Miasta Jasła podjęła uchwałę
o nadaniu rondu w Jaśle – Sobniowie imienia Adama Lazarowicza. Życiorys tego bohaterskiego żołnierza oraz związki jego Rodziny z Jasłem zostały opisane w lipcowym numerze „Obiektywu”.
19 października 2016 r. o godz. 18
w 32 rocznicę narodzin dla nieba
bł. ks. Jerzego Popiełuszki,
patrona NSZZ „Solidarność”
odbędzie się uroczysta Msza św.
w kościele św. Stanisława BM. w Jaśle.
Mamy wyrażać miłość i szacunek, gdy inni sieją nienawiść.
- bł. ks. Jerzy Popiełuszko
Zarząd Regionu Podkarpacie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Oddział w Jaśle i Stowarzyszenie „Solidarni w Jaśle” informują, że 30 sierpnia (wtorek) o godz. 18 w Kościele Parafialnym pw. Św. Stanisława BM w Jaśle odprawiona będzie Msza Święta w 36 rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych i 20 rocznicę śmierci Kazimierza Dubasa – pierwszego przewodniczącego jasielskiej „Solidarności”.
Rada Miasta Jasła na posiedzeniu 20 czerwca 2016 r. podjęła uchwałę o nadaniu rondu w Jaśle – Sobniowie imienia Adama Lazarowicza. Było to efektem starań Stowarzyszenia „Solidarni w Jaśle” o uczczenie tego związanego z Jasłem licznymi więzami rodzinnymi żołnierza II wojny światowej i podziemia antykomunistycznego walczącego o wolność Polski.
Rada Miejska w Jaśle nadała rondu u zbiegu ulic Floriańskiej i Jana Kasprowicza nazwę „Ronda imienia Adama Lazarowicza”.
Stowarzyszenie „Solidarni w Jaśle” wielokrotnie występowali do władz miasta o nazwanie ulicy, ronda bądź skweru imieniem Adama Lazarowicza- absolwenta Gimnazjum w Jaśle, który brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej oraz kampanii wrześniowej. Podczas II wojny światowej organizował oddziały Armii Krajowej, a także należał do podziemia niepodległościowego.
Adam Lazarowicz urodził się 14 października 1902 r. w Berezowicy Małej koło Zbaraża. Zamordowany został 1 marca 1951 r. w więzieniu mokotowskim. Był synek Franciszka i Wandy Lazarowicz. Uczęszczał do Gimnazjum w Jaśle, dzisiejszego I Liceum Ogólnokształcącego w Jaśle. To w naszym mieście urodził się jego syn Zbigniew, uczeń szkoły powszechnej im. Romualda Traugutta. Jasielskie Gimnazjum kończyli jego siostra Ada, Iza i brat Tadeusz. W publikacjach napisanych przez żonę Jadwigę i syna Zbigniewa jest wiele wzmianek o Jaśle. W okresie PRL-u należał do grupy „Żołnierzy Wyklętych”. Do dzisiaj nieznane jest miejsce jego pochówku.
- Nazwanie ronda imieniem jednego z Żołnierzy Wyklętych stanowi hołd dla wszystkich bohaterów podziemia niepodległościowego – zaznaczył burmistrz Ryszard Pabian.
.
Wiadomość publikujemy za:
http://www.jaslo4u.pl.
