Św. Jan Paweł II w czasie ostatniej pielgrzymki do Polski powiedział: „Ojczyzno moja, kochana Polsko… Bóg cię wywyższa i wyszczególnia, ale umiej być wdzięczna”.

Od kilku lat Stowarzyszenie organizuje w miesiącu urodzenia św. Jana Pawła II wycieczki nawiązujące do jego nauczania. W tym roku odbyliśmy wycieczkę pod hasłem „Troska św. Jana Pawła II o Ojczyznę”.

Św. Jan Paweł II w czasie ostatniej pielgrzymki do Polski powiedział: „Ojczyzno moja, kochana Polsko… Bóg cię wywyższa i wyszczególnia, ale umiej być wdzięczna”.

Stowarzyszenie stara się być wdzięczne i dlatego 28 maja w czasie Drogi Krzyżowej odprawianej przy sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej w Dębowcu nawiązywaliśmy do nauczania św. Jana Pawła II, a przy każdej stacji prosiliśmy go słowami: Św. Janie Pawle II módl się za Polskę.

Po zakończeniu Drogi Krzyżowej odmówiliśmy modlitwę za Ojczyznę. W naszej pamięci utkwiły słowa: „Boże ty jesteś miłosierdziem i sprawiedliwością, nie pozwól nam zmarnować dziedzictwa świętego Jana Pawła II i naszych świętych Rodaków…”.

Po modlitwie u stóp Matki Bożej Saletyńskiej pojechaliśmy do Cieklina.

Dzięki kol. Stanisławowi Wyżkiewiczowi rozpoczęliśmy zapoznawanie się z tą miejscowością od pamiątkowego obelisku upamiętniającego wizytę dr Paula G. Kaminskiego. Na obelisku widnieje napis:

11 VI 1995 r.

Podsekretarz Obrony USA

Paul G. Kamiński przybył do Cieklina.

Z tego miejsca Jego dziadek Józef

w 1913 r. wyemigrował do USA.

W Warszawie podpisano dokumenty

o współpracy Polsko – Amerykańskiej.

Cztery lata później

Polska wstąpiła do NATO.

Następnie pojechaliśmy do Muzeum Narciarstwa im. Stanisława Barabasza, gdzie najpierw podziwialiśmy twórczość malarki Kasi Szymańskiej, a później dzięki panu Wiesławowi Czechowiczowi poznaliśmy historię polskich nart, zapoczątkowaną w Cieklinie przez Stanisława Barabasza.

Chwile zadumy nad okropnościami wojny towarzyszyły nam przy zapoznawaniu się z cmentarzami wojennymi znajdującymi się w Cieklinie. Dzięki kol. Irenie Wawrzkowicz poznaliśmy epizody walki, o których usłyszała od swojego dziadka.

Zakończenie wycieczki nastąpiło na cmentarzu nr 11 w Woli Cieklińskiej, który został zbudowany w 1916 r. Projektantem cmentarza był sławny słowacki architekt Dušan Jurkowič.

Cmentarz został wzniesiony w miejscu rosyjskich umocnień polowych, o które toczone były zażarte walki. Na łuku bramy cmentarnej widnieje inskrypcja w języku niemieckim, co w tłumaczeniu znaczy: Wyszliśmy na bój, a znaleźliśmy pokój.

Pomodliliśmy się w intencji 114 żołnierzy spoczywających na tym cmentarzu i wysłuchaliśmy kol. Jerzego Bieńkowskiego, który przedstawił nam historię słynnej bitwy gorlickiej. Bitwa pod Gorlicami w 1915 roku zapisała się w historii jako przełomowa na froncie wschodnim.

Foto: J.Nowak

Wspólnie przypomnieliśmy zasługi kol. Mirka dla naszego Stowarzyszenia, w tym jako głównego projektanta Izby, ale także Jego dokonania artystyczne.

Pani Elżbieta podziękowała członkom Stowarzyszenia za pomoc okazaną w czasie, gdy Mirek był dotknięty chorobą.

Na zebraniu Zarządu Stowarzyszenia, które odbyło się 15 kwietnia 2026 r., zaprosiliśmy najbliższą Rodzinę naszego kolegi ś.p. Mirosława Szudego. Przybyli: Jego żona Elżbieta, córka Olga i wnuczek Franciszek. Głównym powodem wystosowania naszego zaproszenia był zamiar uczczenia pamięci kol. Mirka przez zamontowanie, w Izbie Pamięci NSZZ „Solidarność” im. Jerzego Polaka w Jaśle, plakietki z Jego imieniem i nazwiskiem wśród osób „Zasłużonych dla Stowarzyszenia „Solidarni w Jaśle””.

Wspólnie przypomnieliśmy zasługi kol. Mirka dla naszego Stowarzyszenia, w tym jako głównego projektanta Izby, ale także Jego dokonania artystyczne.

Pani Elżbieta podziękowała członkom Stowarzyszenia za pomoc okazaną w czasie, gdy Mirek był dotknięty chorobą.

Foto: J.Nowak

Po przedstawieniu sprawozdania z działalności ustępującego zarządu przez przewodniczącego Kazimierza Rozenbeigera i sprawozdania komisji rewizyjnej przez Jerzego Leśniaka, zebrani udzielili absolutorium kończącemu kadencję zarządowi.

W głosowaniu tajnym wybrano nowy zarząd Stowarzyszenia w składzie:

.     Kazimierz Rozenbeiger – przewodniczący zarządu

.     Jerzy Nowak – zastępca przewodniczącego

.     Irena Wawrzkowicz – sekretarz

.     Kazimierz Poniatowski – członek

oraz komisję rewizyjną w składzie:

.     Jerzy Leśniak – przewodniczący komisji rewizyjnej

.     Henryk Bilski – zastępca przewodniczącego

.     Janusz Miśkowicz – członek

Na zakończenie zebrania omówiono założenia programowe na okres następnej kadencji.

.     J.M.

„Polska solidarna” nie była idealistycznym wymysłem, lecz konkretnym, wymiernym celem. Lech Kaczyński był przeciwny dzikiemu kapitalizmowi, tworzeniu grup szczególnie uprzywilejowanych, uruchomieniu praw dżungli w życiu gospodarczym.

Już na początku lat dziewięćdziesiątych bracia Kaczyńscy widzieli siłę grup uprzywilejowanych wywodzących się z poprzedniego systemu i chcieli zneutralizować jej działanie. Przedstawiciele „Solidarności” byli jednym z pierwszych gości Pałacu po wyborze Lecha Kaczyńskiego na Prezydenta. Lech Kaczyński pamiętał o ludziach pracy i o bohaterach „Solidarności”. Dlatego tak wielu z nich odznaczył, przywrócił opinii publicznej pamięć o nich. Choć był za to bardzo krytykowany, prawda jest taka, że odrabiał on lekcje za tych, którzy powinni to uczynić dużo wcześniej – po 1989 roku.

Świadomość historyczna jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania narodu. Dlatego Lech Kaczyński chciał, żeby cisi bohaterowie zostali wpisani we właściwe miejsce historii. Annie Walentynowicz zorganizował nawet przyjęcie urodzinowe w Pałacu Prezydenckim. To przecież była piękna postać polskiej historii, a zupełnie zadeptana w ostatnich latach.

Dziś lansuje się tezę, że komunizm został obalony przez Lecha Wałęsę niemal samodzielnie. Tymczasem prawda jest taka, że obalił go olbrzymi ruch społeczny. Miliony ludzi stanęły razem ramię w ramię i nie byłoby możliwe przeprowadzenie tych wielkich zmian bez wsparcia tych, którzy często do dziś są anonimowi. Wielu z nich tę anonimowość straciło dzięki Lechowi Kaczyńskiemu. To on nadał pośmiertnie księdzu Jerzemu Popiełuszko Order Orła Białego i przypomniał wówczas Jego słowa: „Wszystkie kryzysy wynikają z braku prawdy”. Wyjątkowo brzmią dziś te słowa. To słowa klucze. Uniwersalne i słuszne. W obliczu tego, co nas dzisiaj spotyka, trzeba o nich pamiętać i je powtarzać. Stanowią one również jeden ze statutowych obowiązków naszego Stowarzyszenia.

Przygotował Kazimierz Rozenbeiger

wykorzystując fragmenty książki Marty Kaczyńskiej „Moi rodzice”.