Modlitwa trwać będzie 37 tygodni, tyle ile lat żył ksiądz Popiełuszko. Rozpocznie się 28 lutego, w rocznicę pierwszej, odprawionej przez niego Mszy za Ojczyznę. Zakończy się w listopadzie, w miesiącu rocznicy pogrzebu. W tym czasie będziemy modlić się za jego wstawiennictwem i rozważać jego naukę.

Szczegóły:

MODLITWA O WOLNOŚĆ OD LĘKU I NIENAWIŚCI

W 40 ROCZNICĘ ŚMIERCI BŁOGOSŁAWIONEGO KSIĘDZA JERZEGO POPIEŁUSZKI

Błogosławiony Ksiądz Jerzy Popiełuszko w ciemnych czasach komunizmu i stanu wojennego był gorliwym świadkiem Ewangelii. Ujmował się za prześladowanymi, odważnie głosił prawdę, uwalniał ludzkie serca od nienawiści i lęku, wprowadzał pokój i jedność, przywracał nadzieję i wskrzeszał wiarę. Jego działalność i męczeństwo uwieńczone beatyfikacją przyczyniło się do przemiany w życiu bardzo wielu osób w Polsce i poza jej granicami. Do grobu kapłana do dziś przybyły blisko 23 miliony ludzi, a do jego warszawskiego sanktuarium wciąż przesyłane są liczne świadectwa łask, z których wiele dotyczy uzdrowienia relacji międzyludzkich, uwolnienia z nałogów, z lęku i nienawiści.

Dzisiejszy czas przynosi niepokoje, lęki, podziały społeczne, nienawiść, pogłębiający się kryzys prawdy i wolności. Na świcie trwają wojny, liczba ubogich rośnie a ludzie odzierani są z godności.

Warszawskie Sanktuarium Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki jest powiernikiem kultu i pamięci o nim. Jest tu wiele śladów jego życia i posługi kapłańskiej, znajduje się tu jego grób, muzeum, w gablotach wystawione są przedmioty związane z męczeństwem, w dawnym mieszkaniu duszpasterza znajduje się archiwum dokumentujące jego życie i kult. Wciąż jest tu wielu świadków wydarzeń sprzed 40 lat, w tym przyjaciół i współpracowników kapłana, którzy pamiętają cud uwalniania z lęku i nienawiści, triumfu prawdy na kłamstwem i dobra nad złem.

Sanktuarium w roku 40 rocznicy męczeństwa kapłana, zaprasza do podjęcia szczególnej modlitwy o wewnętrzną i społeczną przemianę. Będziemy prosić Boga za wstawiennictwem męczennika o uwolnienie od nienawiści, lęku, niepokoju, żądzy i chęci odwetu, o zwycięstwo prawdy nad kłamstwem i dobra nad złem w życiu osobistym i społecznym.

Modlitwa trwać będzie 37 tygodni, tyle ile lat żył ksiądz Popiełuszko. Rozpocznie się 28 lutego, w rocznicę pierwszej, odprawionej przez niego Mszy za Ojczyznę. Zakończy się w listopadzie, w miesiącu rocznicy pogrzebu. W tym czasie będziemy modlić się za jego wstawiennictwem i rozważać jego naukę.

W tym czasie zapraszamy do:

– codziennej modlitwy za wstawiennictwem błogosławionego (tekst modlitwy posiadający imprimatur Kurii Warszawskiej zamieszczony jest poniżej, można go również pobrać w formie PDF)

– odmówienia raz w tygodniu koronki do Miłosierdzia Bożego i litanii do błogosławionego (tekst litanii zamieszczony jest poniżej i dostępny do pobrania w formie PDF)

– przeczytania i przemyślenia raz w tygodniu fragmentu nauczania księdza Jerzego Popiełuszki (teksty rozważań na każdy tydzień dostępne są do pobrania poniżej w formie PDF)

– wyrzeczenia się złych słów, ocen, obmowy, agresji wobec bliźnich i siebie samego co najmniej jeden dzień w tygodniu

– podjęcia uczynku miłosierdzia względem bliźnich będących w materialnej lub duchowej potrzebie

Modlitwa za wstawiennictwem Błogosławionego, różaniec oraz litania przez cały ten czas codziennie o 21:00 będą odmawiane przy grobie męczennika przez wiernych (zapraszamy do uczestnictwa bezpośrednio lub w łączności duchowej). Modlitwa będzie odmawiana także podczas każdej Mszy za Ojczyznę odprawianej w Kościele Świętego Stanisława Kostki w ostatnie niedziele miesiąca oraz każdego 19 dnia miesiąca podczas Mszy Świętej o godzinie 18:00.

Zapraszamy parafie, wspólnoty religijne i indywidualnych wiernych z Polski i z zagranicy o przyłączanie się do modlitwy o wolność. Prosimy o poinformowanie Sanktuarium Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki o tym, że podążają Państwo wspólnie z nami tą drogą. Informacje i świadectwa można przesłać na adres:

Modlitwa o wolność od lęku i nienawiści za wstawiennictwem błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszki w roku 40. rocznicy jego męczeńskiej śmierci.

Panie Jezu Chryste, Ty powołałeś błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszkę do gorliwego głoszenia Ewangelii miłości, prawdy i prawdziwej wolności, zwyciężania zła dobrem, do obrony bliźnich przed krzywdą i nienawiścią, do leczenia ran złamanych serc. Za Jego wstawiennictwem proszę Cię o przemianę mojego serca, myśli, uczuć i woli, abym w swoim życiu zło dobrem zwyciężał. Pomóż mi uwolnić się od pychy, chciwości, gniewu, kłamstwa i egoizmu. Spraw, bym żył w prawdzie i wolności, a przez swoją wewnętrzną przemianę przyczyniał się do odrodzenia wiary w mojej rodzinie, wspólnocie, Ojczyźnie i na całym świecie. Proszę Cię, Boże o łaskę kanonizacji błogosławionego Jerzego Popiełuszki, aby dla całego świata stawał się wzorem wierności Chrystusowi, Kościołowi i bliźnim.

Litania do błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszki

Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.

Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas.

Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami

Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami
Błogosławiony Jerzy, Męczenniku, módl się za nami
Odważny wyznawco Chrystusa, módl się za nami
Wierny Świadku Ewangelii, módl się za nami
Zapatrzony w krzyż Zbawiciela, módl się za nami
Czcicielu Maryi Niepokalanej, módl się za nami
Oddany od dzieciństwa Bogu, módl się za nami
Wychowany w pobożnej rodzinie,
Gorliwy w służbie ołtarza,
Pragnący naśladować Świętych,
Wierny głosowi powołania,
Apostole godności człowieka,
Obrońco nienarodzonych,
Miłosierny dla cierpiących,
Wrażliwy na los pokrzywdzonych,
Dobry pasterzu ludzi pracy,
Uczący zło dobrem zwyciężać,
Wzywający do męstwa i solidarności,
Broniący wartości ewangelicznych,
Przestrzegający przed chęcią odwetu,
Wzywający do trwania w nadziei,
Niesprawiedliwie oskarżany,
Okrutnie umęczony, módl się za nami,
Kapłanie wierny aż do końca,
Męczenniku prawdy i wolności,
Orędowniku spraw Kościoła i narodu,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami

P: Głosiłem Twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu.
W: I nie powściągałem ust moich, o czym Ty wiesz, Panie.

Módlmy się: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty w swojej Opatrzności uczyniłeś błogosławionego Jerzego prezbitera niezłomnym świadkiem Ewangelii miłości, wejrzyj na jego męczeńską śmierć w obronie wiary oraz godności człowieka i za jego przyczyną spraw, byśmy żyli w prawdziwej wolności i zło dobrem zwyciężali.

Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Minęło 36 lat od męczeńskiej śmierci błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszki. Legendarny kapelan „Solidarności” w brutalny sposób został zamordowany przez funkcjonariuszy komunistycznej Służby Bezpieczeństwa. Słowa które po sobie pozostawił – „zło dobrem zwyciężaj”, do dziś są moralnym drogowskazem dla wielu. Tego dnia przypada również Narodowy Dzień Pamięci Duchownych Niezłomnych.

Zbrodnia SB została otoczona akcją dezinformacyjną. Okoliczności zbrodni nadal nie zostały do końca wyjaśnione. Nie udało się np. ustalić co robiła 19 października w Bydgoszczy grupa oficerów Wojskowej Służby Wewnętrznej (WSW) w tym samym czasie, gdy grupa Piotrowskiego z SB czekała, aż ks. Popiełuszko opuści kościół.

Skromniejsze w tym roku z powodu pandemii obchody zorganizowane przez jasielską Solidarność, nasze „Stowarzyszenie” i Starostwo Powiatowe upamiętniły 36 rocznicę męczeńskiej śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki.

W intencji zamordowanego kapłana, Ojczyzny oraz kanonizacji ks. Jerzego Popiełuszki odbyła się 19 października wieczorna Msza Św. w kościele Św. Stanisława B.M. w Jaśle.

Mszę św., która była prośbą o rychłą kanonizację, poprzedziła modlitwa różańcowa oparta na fragmentach rozważań różańcowych odprawionych przez bł. ks. Jerzego w dniu jego śmierci w Bydgoszczy (ostatni różaniec).

Po Mszy Świętej Starosta Jasielski Adam Pawluś wraz z delegacją jasielskiej „Solidarności” i naszego „Stowarzyszenia” złożyli kwiaty i znicze pod tablicą upamiętniającą wielkiego kapelana Solidarności. Starosta, ze względu na stan epidemiologiczny, w kilku słowach przypomniał zebranym jak ważną postacią był ksiądz Jerzy Popiełuszko.

Inne relacje:

J.M.

Foto: J.Nowak

Tego dnia o godz. 17.30 zapraszamy do kościoła Św. Stanisława B.M. na różaniec oparty na fragmentach rozważań różańcowych odprawionych przez bł. ks. Jerzego w dniu jego śmierci (ostatni różaniec).

Po różańcu, o godz. 18.00 odbędzie się Msza św. w intencji kanonizacji bł. ks. Jerzego Popiełuszki. (obowiązują ograniczenia liczby wiernych uczestniczących we Mszy św. zgodnie z nowymi restrykcjami sanitarnymi).

Po mszy uczestnicy uroczystości udadzą się pod tablicę poświęconą księdzu Jerzemu, gdzie zostaną złożone wiązanki i zapalone znicze.

W dniu 19 października o godz. 17.30 zapraszamy do „kościółka” na różaniec oparty na fragmentach rozważań różańcowych odprawionych przez bł. ks. Jerzego w dniu jego śmierci (ostatni różaniec).

19 października wspominamy 35 rocznicę śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki.

W dniu 19 października o godz. 17.30 zapraszamy do „kościółka” na różaniec oparty na fragmentach rozważań różańcowych odprawionych przez bł. ks. Jerzego w dniu jego śmierci (ostatni różaniec).

Dalsza część uroczystości odbędzie się w poniedziałek 21 października.

Na obchody 35 rocznicy w tym dniu złożą się:

O godz. 11.00 w II LO (ul. Foriańska) konferencja poświęcona sylwetkom „Duchownych Niezłomnych”, oraz przygotowany przez młodzież spektakl słowno-muzyczny na podstawie „Zapisków więziennych” kard. Stefana Wyszyńskiego.

O godz. 18.00 uroczysta Msza św. w intencji kanonizacji bł. ks. Jerzego Popiełuszki, która odprawiona zostanie w kościele Św. Stanisława B.M..

Po mszy uczestnicy uroczystości udadzą się pod tablicę poświęconą księdzu Jerzemu, gdzie zostaną złożone wiązanki i zapalone znicze.

J.M.

Godz. 10.00 – konferencja naukowa w auli II LO w Jaśle.

Godz. 18.00 – Msza Św. w „Kościółku”.

Zapraszamy na obchody 34 rocznicy śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki – 19 października 2018 r.

Godz. 10.00 – konferencja naukowa w auli II LO w Jaśle.

Godz. 18.00 – Msza Św. w „Kościółku”.

JM.

Z inicjatywy Starosty Jasielskiego, IPN Oddział Rzeszów, Stowarzyszenia Solidarni w Jaśle i NSZZ Solidarność Region Podkarpacie Oddział w Jaśle odbyły się w dniu 19 października b. r. obchody 33 rocznicy męczeńskiej śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki, patrona „Solidarności”.

Uroczystości rozpoczęła konferencja naukowa poświęcona pamięci bł. ks. Jerzego Popiełuszki, która odbyła się w auli I LO w Jaśle. Na konferencję przybyli przedstawiciele władz samorządowych Jasła i Powiatu Jasielskiego, członkowie NSZZ Solidarność, zaproszeni goście i liczna młodzież ze szkół ponadgimnazjalnych Jasła i powiatu.

Konferencję rozpoczęło uroczyste wprowadzenie sztandaru szkoły i odśpiewanie Hymnu Państwowego przez chór „Soli Deo” i zebranych. Słowo wstępne wygłosił Starosta Jasielski Adam Pawluś, przybliżając zebranej młodzieży sylwetkę bł. ks. Jerzego Popiełuszki.

Następnie po wyprowadzeniu sztandaru szkoły Starosta Adam Pawluś wygłosił referat, w którym przedstawił wydarzenia w Jaśle związane z uprowadzeniem i męczeńską śmiercią bł. ks. Jerzego Popiełuszki, oraz wmurowaniem tablicy pamiątkowej bł. ks. Jerzego na ścianie jasielskiego „Kościółka”, jako uczestnik tych wydarzeń.

Następnie referat „Relacje bł. ks. Jerzego Popiełuszki z abp. Ignacym Tokarczukiem” wygłosił dr Mariusz Krzysztofiński z IPN O. Rzeszów.

Konferencji towarzyszyła wystawa zdjęć sprzed 33 lat związanych z wydarzeniami w Jaśle i pogrzebem bł. ks. Jerzego Popiełuszki.

Dalszą częścią uroczystości była Msza Św. w intencji kanonizacji bł. ks. Jerzego Popiełuszki odprawiona w kościele pw. św. Stanisława BM w Jaśle. We Mszy św. uczestniczyli przedstawiciele władz samorządowych, poczty sztandarowe NSZZ Solidarność, szkół z Jasła i Powiatu Jasielskiego, licznie zebrani członkowie i sympatycy Solidarności, młodzież szkolna, parafianie i czciciele bł. ks. Jerzego. W sprawowaniu eucharystii uczestniczył i homilię wygłosił ks. dr Stanisław Marczak.

Na zakończenie Mszy św. zebrani odśpiewali pieśń „Ojczyzno ma”.

Po Mszy św. delegacje złożyły kwiaty i zapalono znicze pod tablicą poświęconą bł. ks. Jerzemu Popiełuszce. Uroczystość zakończyło wystąpienie Starosty Adama Pawlusia i wspólne odśpiewanie „Boże coś Polskę”.

J.M.

Warto również zobaczyć:

Foto: J.Nowak

W 32 rocznicę męczeńskiej śmierci „patrona Solidarności” w Kościele  św. Stanisława B.M. w Jaśle o godz. 18⁰⁰ została odprawiona msza św. poprzedzona litanią do błogosławionego ks. Jerzego. Wierni modlili się za naszą Ojczyznę, aby wróciła do wartości, które głosił błogosławiony i za które oddał swoje życie.

W dniu 19 października 1984 r. został zamordowany ks. Jerzy Popiełuszko.

W 32 rocznicę męczeńskiej śmierci „patrona Solidarności” w Kościele  św. Stanisława B.M. w Jaśle o godz. 18⁰⁰ została odprawiona msza św. poprzedzona litanią do błogosławionego ks. Jerzego. Wierni modlili się za naszą Ojczyznę, aby wróciła do wartości, które głosił błogosławiony i za które oddał swoje życie.

Mszę św. celebrowali księża: Tomasz Bierzyński, Marek Jaworski, Artur Kostrząb, oraz ks. dr Stanisław Marczak, który wygłosił również homilię.

Na wstępie ks. Tomasz Bierzyński powiedział:

Ojczyzna nasza zbudowana jest przede wszystkim na wielkich ludziach, bohaterach, którzy własnym życiem poświadczyli, że ją miłują. Wśród takich klejnotów, które jaśnieją niezwykłym przykładem przez wieki, przez pokolenia jest ks. Jerzy Popiełuszko, który poświadczył własnym życiem jak bardzo jest mu bliskie to, co Polskę stanowi. To ku jego osobie jesteśmy tutaj zgromadzeni, by jeszcze raz sobie przypomnieć ten niezwykły fenomen, ten meteor świętości który jaśniał i na wieki jaśniał będzie przykładem kultury, mądrości i dobroci…

Po mszy św. przedstawiciele władz samorządowych, związkowych i naszego Stowarzyszenia złożyli wiązanki kwiatów i znicze pod tablicą bł. ks. Jerzego.

Nasz Prezes P. Kazimierz Rozenbeiger powiedział do zebranych:

W 2016 roku mija 32 lata od śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Śmierci męczeńskiej, zadanej w okrutny sposób. Komuniści chcieli go zabić, by już nie mówił, nie gromadził ludzi, nie modlił się w intencji Ojczyzny. Nie pamiętali o słowach Chrystusa, który mówił: ”Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą”. Zabili ciało, został duch…

Co było powodem tak wielkiej zbrodni? To, że błogosławiony Jerzy służył prawdzie i walczył o prawdę. W kazaniu z 31 października 1982 roku wołał: „Jesteśmy powołani do prawdy, jesteśmy powołani do świadczenia o prawdzie swoim życiem. Poznajcie prawdę – głosi Chrystus (…) – poznajcie prawdę, a prawda was wyzwoli. Bądźmy więc wierni prawdzie”.

Dziś w obliczu odradzających się prześladowań skierowanych przeciwko Ewangelii i Kościołowi, ponadczasowym przesłaniem, jakie musi rozbrzmiewać w naszych sercach jest być niestrudzonym świadkiem Chrystusa i tak jak bł. ks. Jerzy zło dobrem zwyciężać.

Ksiądz Jerzy mówił: „Chrześcijaninowi nie może wystarczyć jedynie potępienie zła, nikczemności, przemocy, nienawiści, zniewolenia; on sam musi być autentycznym świadkiem, rzecznikiem i obrońcą sprawiedliwości, dobra, prawdy, wolności i miłości”. Błogosławiony ks. Jerzy Popiełuszko był takim świadkiem. To był fundament jego życia. Jego oprawcy budowali na piasku i ich dom w końcu runął.

Na jakim fundamencie my budujemy?

Na zakończenie wszyscy zebrani odśpiewali wspólnie pieśń „Ojczyzno ma”.

Tekst homilii wygłoszonej przez ks. dr Stanisława Marczaka (nieautoryzowany):

Z czego wynika nasza obecność podczas mszy św. Odpowiedź na to jest prosta. Aby znaleźć się z ks. Jerzym blisko tego, który do końca nas umiłował. Bo wiemy, że ks. Jerzy przetrwał siłę złego. Skąd brał siłę? Z lektury Pisma św., z eucharystii, z mocy Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego. Na pewno bliskie były mu słowa, zwłaszcza te, które Jezus powiedział: Niebo i ziemia przeminą, ale słowa Moje nie przeminą. Trwajcie i bądźcie gotowi. Gdyby tak można było odtworzyć kilka fragmentów, kilka sekwencji dokumentalnego filmu z kościoła z Żoliborza, właśnie w tym dniu 30 października 1984 r. Wtedy, kiedy kapłani mieli trudne zadanie. Mieli poinformować zebranych, że ks. Jerzy nie żyje. Wprawdzie wiedziano co potrafi zrobić władza, ale nikt nie dopuszczał myśli, że mogą go zamordować. Jak to. Można go było aresztować, skazać za takie czy inne przestępstwo według władzy i byłby spokój. Ale zamordować? Niby dlaczego? A jednak posunęli się do takiego czynu.

Kapłan łamiącym się głosem ogłasza: Ksiądz Jerzy nie żyje. I świątynia w tej chwili zapełniła się modlitwą pełną łez, łkania, szlochów. Ta, którą się modli rzadko, a często w ogóle w życiu. A wtedy w tej świątyni, mieszczącej setki wiernych tak się zachowano. Niepowtarzalne zdarzenie. Twarze ludzi tam się zmieniają pod wpływem tej informacji, gdy usłyszeli, ten szok. Kilkadziesiąt sekund później, gdy kapłan zaczyna „Modlitwę Pańską”, Ojcze nasz – w intencji zamordowanego kapłana – bądź wola Twoja. I te słowa – odpuść nam nasze winy – tak ważne na końcu, – jako i my odpuszczamy – których ludzie nie potrafili wypowiedzieć. Kapłan musiał powtórzyć raz, drugi, kolejny, aby dokończyli: – jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. No i właśnie wtedy przypomnieli sobie słowa bł. ks. Jerzego. Ciągle mówił, że się modli o odejście od chęci zemsty, że trzeba być zdolnym do przebaczenia. Wiemy, że fala bólu przeszła przez Polskę, przekroczyła granice, poruszyła ludzkie sumienia. O śmierci kapłana mówił cały świat. Oburzenie, domagano się sprawiedliwości, procesu, który wyjaśni wszystko. I potem był historyczny pogrzeb. Biskupi, kapłani, przedstawiciele ambasad, delegacje z różnych miast Polski, różnych związków zawodowych, zakładów pracy, no i setki tysięcy ludzi. Pół miliona, może więcej. Nikt nie potrafił powiedzieć. Przy dźwiękach dzwonów i pieśni „Ojczyzno ma, tyle razy we krwi skąpana”. Dziś tak nie potrafimy śpiewać. Właśnie zostało złożone ciało ks. Jerzego do grobu. Przy kościele, by każdy miał dostęp do tego grobu, nad którym unosi się duch Solidarności i ciągle płoną światła. Mamy tysiące transparentów, tysiące napisów. I ta góra kwiatów, która pokryła grób ks. Jerzego.

Zabójcy ks. Jerzego i ich mocodawcy sądzili, że gdy wrzucą umęczone ciało ks. Jerzego do Wisły, to sprawa zostanie zakończona. Bo ta sprawa nie miała wyjść na jaw. Liczyli na bezkarność. Więcej, liczyli na awans. Patrzmy, do jakiej zbrodni może posunąć się człowiek, który wie, że nic mu nie grozi. Do jakiej zbrodni może posunąć się człowiek, Który nie wierzy w Boga, nie wierzy w ostateczną sprawiedliwość. Bo tam, gdzie niema Boga, tam także niema człowieka, który nic nie znaczy. Człowiek jest po prostu nikim. Pytanie, dlaczego otrzymali pozwolenie na szykanowanie, na prześladowanie, na zabicie? Przeszkadzał, był niewygodny. Tak, to prawda. Wiele ludzi gromadziło się wokół niego. Wierzących i niewierzących, młodych i starszych, robotników, chłopów, artystów. Drażnił ich widok ludzi, którzy gromadzili się w kościele, czy wokół kościoła. Górników, stoczniowców, hutników. Drażnił ich widok krzyża. Ks. Jerzy ciągle występował z krzyżem, ale także brał udział w procesjach, chodził na procesje. Brał udział w pogrzebie maturzysty, Grzegorza Przemyka. Zorganizował pielgrzymkę ludzi pracy na Jasną Górę.

O czym mówił? Mowa nienawiści została wymyślona. O czym mówił? Głosił Ewangelię, Ewangelię życia. – Pan Jezus mówi: Przyszedłem po to, abyście życie mieli i mieli je w obfitości. Głosił Ewangelię pokoju. – Znów słowa Chrystusa: Pokój mój daję wam, pokój mój zostawiam wam. Głosił Ewangelię przebaczenia. – On wam wybaczy, jeżeli wy potraficie wybaczać. Ewangelię życia i zmartwychwstania. – To Chrystus mówi: Jestem zmartwychwstaniem i życiem. Pan Jezus przyszedł po to, aby dać świadectwo prawdzie. Prawda wyzwala, prawda was wyzwoli. Ewangelię wolności. – Bo ku wolności wyswobodził nas Chrystus. Nie jesteś już niewolnikiem. Głosił Ewangelię pracy. – Kto nie pracuje niech nie je. Ewangelię solidarności. – Jedni drugiego brzemiona noście. Głosił Ewangelię zwycięstwa. – Ufajcie Jam zwyciężył świat. Oczywiście także głosił prawdę równości narodów. Miłował Ojczyznę. Mówił, że Kościół ciągle trzymał z Narodem. I nie musiał daleko szukać słów do swojej pracy, do swojej homilii. Czerpał z nauki społecznej Kościoła, nauczania Kardynała Prymasa, ze słów Ojca Świętego, a przede wszystkim z Ewangelii. Nie mogła to być mowa nienawiści.

Zostaje zabity. Rozdział zamknięty. Śmierć miała go wymazać totalnie z pamięci współczesnych i potomnych. Taki był zamiar. A jednak potęga zła nie mogła zatriumfować. Zło nie jest tak mocne, aby przewyższyć jego pamięć. Męczeństwo śmierci. Śmierć taka jest największym darem, jaki można ofiarować innym. Śmierć każdego jest wartością, która się nie przedawnia. Pamięć o niej przechodzi z pokolenia na pokolenie. Bo kiedy umiera dla tej ziemi, zaczyna się jego życie w wieczności. Mówią zdjęcia twarz, rąk, zmasakrowane ciało, poszarpana sutanna. Mówią te sznurki, którymi był powiązany, knebel. Mówią do nas wszystkich. Ale mówią przede wszystkim do tych wyjątkowych osób, które stały przy jego grobie. Niektórzy mówią, że było ich aż 30, może 40 milionów. I to byli różni ludzie. Zwyczajni ludzie. Młodzież i dorośli, prezydenci. Prezydent Havel, prezydent Stanów Zjednoczonych Bush, Margaret Thatcher, Dalajlama, a przede wszystkim święci. Święty Jan Paweł II, św. matka Teresa z Kalkuty. Prezydent Havel powiedział przy okazji pobytu przy grobie ks. Jerzego: za pierwszym razem powiedział – Byłem wstrząśnięty jego męczeńską śmiercią. W moim pokoju wisi portret ks. Jerzego. Patrzy na mnie i kontroluje moje postępowanie. A w księdze pamiątkowej napisał: Po raz pierwszy odkąd jestem prezydentem, przeżyłem tak głębokie wzruszenie.

Żyje nie tyko dlatego, że modli się do niego cała Polska i Świat, ale żyje prawdą cudu Chrystusa. Ziarno pszenicy, jeśli wpadnie w ziemię i obumrze, przynosi plon obfity. Mówi przez nawrócenia, przez cudowne uzdrowienia, przez łaskę wyrwania z nałogów. Mówi przez wyniesienie na ołtarze, przez jego słowa. Powtarza je nawet Jan Paweł II. Uklęknął, objął grobowiec, złożył pocałunek na płycie grobowej i złożył kwiaty.

Pytamy patrząc na męczeńską śmierć ks. Jerzego, dlaczego Świat jest tak straszny? Dlaczego niektórzy ludzie czują się panami życia i śmierci człowieka, a nawet całych narodów? Także patrzymy na zło naszej Ziemi. Nie wolno nam zapominać o wydarzeniach, które miały miejsce kilkanaście dni temu, w ostatnich tygodniach. Dała znać o sobie cywilizacja śmierci. Domagano się prawa do zabijania. Zamiast zło pokonywać dobrem, domagano się prawa do zabijania. Jest akceptacja śmierci. Kościół, a więc każdy kapłan, jeśli chce być wierny Ewangelii, musi niejednokrotnie być znakiem sprzeciwu. Oczywiście, gdybym uznał, spotkałbym nagrody i oklaski, gdybym uznał ideologię tego świata. To Chrystus nas posyła. Idźcie na cały Świat i głoście Ewangelię całemu stworzeniu. Posłał także ks. Jerzego. Widocznie Polska w owym czasie potrzebowała kogoś takiego jak ks. Jerzy. Pojawił się w kościele, a także pojawił się wszędzie: w hucie, w Sali sądowej, na pogrzebie Grzegorza Przemyka. Posłał Bóg, bo Bóg posyła ciągle swoich wysłanników. Znamy słowa tej piosenki: Posyłam was na pracę bez nagrody, na ciężki, twardy i niewdzięczny trud. Niezrozumienie, drwiny i obmowy. Posyłam was do serc z zawiści twardych, do oczu ślepych i zaciśniętych rąk. Posyłam was jak owce między wilki – mówi Jezus. Będą was prześladować. Do więzień was wtrącą i niektórych z was o śmierć przyprawią. Będziecie w nienawiści ze względu na Moje Imię. Ale także Pan Jezus mówi: Jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia Świata.

Patrzymy z niepokojem na to, co dzieje się na Świecie, w Europie, ale także u nas. I wszędzie dostrzegamy procesy świadczące o gniciu współczesnej cywilizacji. Ktoś mocno powiedział, że Europa straciła rozum. Nie wiarę, ale coś więcej, rozum. A Polska? Cytuję słowa pewnego człowieka: – Polacy mogą wszystko. Mają w związku z tym także ogromny obowiązek. Powinni stać się przykładem i inspiracją współczesnej Europy. Jestem głęboko przekonany, że Europa już nigdy nie będzie Europą, jeżeli najpierw Polska nie będzie Polską. – Piękne słowa.

Co Polska dała Światu. Dała św. Faustynę, czy nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego. Tak bardzo to nabożeństwo jest znane, cenione, nie tylko u nas, ale także w dalekim Meksyku, czy na Filipinach. Dała Polska ojca Maksymiliana Kolbe, męczennika obozu Oświęcim i stu kilkudziesięciu innych męczenników. Dała Katyń, Charków, Miednoje, ofiary Powstania Warszawskiego. Tak, to są też dary Narodu dla Świata. Kościół w Polsce miał świadków. Przede wszystkim Prymasa Tysiąclecia, tego „non possumus” – nie możemy zaakceptować takiej polityki, niszczenia naszej pamięci. Dał takich ludzi pokroju ks. biskupa Tokarczuka. Dał ks. Blachnickiego z jego ruchem Światło-Życie. Dał na długi okres 26 lat Ojca Świętego Jana Pawła II. Kościół dał także ks. Jerzego, kapelana Solidarności z jego hasłem „zło dobrem zwyciężaj”. On jest patronem naszej obecności w Europie. Za cenę wiary, za cenę życia. To słowa Ojca Świętego. Polska dała całemu Światu Solidarność. Jeden z najważniejszych dziejów historii, Jakiś nałóg innego myślenia o wielu sprawach, w sposób nowy. Ojciec Święty w słowie o Solidarności mówi o wielkim wysiłku, jaki podjęli ludzie w mojej Ojczyźnie. Polska droga wskazuje jak walczyć z komunizmem. Jak udało się wyleczyć z komunizmu.

Polacy mogą wszystko. Mają w związku z tym także ogromny obowiązek. Powinni stać się przykładem i inspiracją współczesnej Europy. Jestem głęboko przekonany, że Europa już nigdy nie będzie Europą, jeżeli najpierw Polska nie będzie Polską. To zdanie nie Polaka. Francuza – Bernard Margueritte, dziennikarza Le Monde. Dzisiaj w Polsce jest na pewno wspaniale znany. Nie musimy zaakceptować tych słów. Nie wiem, czy nie jest to pewnego rodzaju pochlebstwo. I nie jest prawdą, że Polsce i Polakom wszystko wolno. Ale powiem inaczej. Polacy mogą wszystko, co jest zgodne z wolą Bożą, ale pod warunkiem, że najpierw ukorzą się na kolanach przed tym, który wszystko może, dla którego niema spraw niemożliwych.

I oddajmy głos komuś bardzo ważnemu. To siostra Faustyna. To z Polski ma wyjść iskra, która przygotuje Świat na przyjście Chrystusa. I na pewno Polacy mogą stać się przykładem i inspiracją dla współczesnej Europy, ale wtedy, gdy żyją Ewangelią. Jak chronić życie, chronić małżeństwa, rodziny. Jestem głęboko przekonany, że Polska nie będzie Polską, jeżeli nie zwiąże się ściśle z Chrystusem. Chrystusem Królem Wszechświata, na wzór Maryi, Służebnicy Pańskiej, którą nazywamy Królową Polski i naszą Matką.

JM

foto. J.Nowak

w 32 rocznicę narodzin dla nieba

bł. ks. Jerzego Popiełuszki,

patrona NSZZ „Solidarność”

odbędzie się uroczysta Msza św.

w kościele św. Stanisława BM. w Jaśle.

Mamy wyrażać miłość i szacunek, gdy inni sieją nienawiść.

- bł. ks. Jerzy Popiełuszko

Kiedy po paru tygodniach matactwa przez oficjalne władze stało się faktem, iż ks. Jerzy poniósł śmierć męczeńską, wiedzieliśmy w naszych sercach, że w tej śmierci rośnie życie. Że ta śmierć nie poszła na marne, że stanie się fundamentem wolnej i solidarnej Polski.

Dzisiaj modląc się do błogosławionego, a ufając że za moment świętego ks. Jerzego Popiełuszki wołamy do Boga o to, aby nasza Ojczyzna – Polska nadal była solidarna i zjednoczona przy Bogu.

Słuchając ks. Jerzego w nasze serca zapadało często jedno słowo, jedno zdanie, które jak motto wygłaszał w swoich kazaniach: „zło dobrem zwyciężaj”. Było nam łatwiej w latach 80-tych o zło. Jednak my musimy być o wiele bardziej czujni, o wiele bardziej zmobilizowani, aby odróżnić zło od dobra. Niech wstawiennictwo błogosławionego, a ufamy że za moment świętego towarzyszy naszej trosce o Ojczyznę i wolne i czyste sumienie.

Tymi słowami 19.10.2014r. o godz. 18 – ks. Artur Kostrząb rozpoczął uroczystą koncelebrowaną Mszę Św. w 30 rocznicę męczeńskiej śmierci błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszki w kościele św. Stanisława w Jaśle. W uroczystej Mszy udział wzięli licznie zgromadzeni wierni, poczty sztandarowe Jasielskiej Solidarności i szkół jasielskich, oraz przedstawiciele władz Miasta i Powiatu.

Kazanie wygłosił ks. dr Stanisław Marczak.

Po Mszy pod tablicą upamiętniającą śmierć ks. Jerzego wiązanki biało-czerwonych kwiatów i znicze złożyły delegacje władz samorządowych, „Solidarności” i naszego Stowarzyszenia. Następnie przewodniczący Stowarzyszenia – Kazimierz Rozenbeiger powiedział:

Trzydzieści lat temu, mniej więcej o tej porze błogosławiony ks. Jerzy Popiełuszko wracając ze spotkania z wiernymi w Bydgoszczy został w Górsku koło Torunia uprowadzony przez trzech funkcjonariuszy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Po kilku dniach poszukiwań, w ciągu których rzesze ludzi jednoczyło się na modlitewnym czuwaniu w intencji jego ocalenia, ciało ks. Jerzego zostało znalezione w wodach zalewu nieopodal Włocławka. Zmarł 25 października 1984 roku wskutek trwających sześć dni tortur.

Jak wspominają go ludzie był człowiekiem prostym, roztropnym i bardzo pokornym. Odznaczał się pracowitością i poświęceniem dla innych. Nigdy nie szukał siebie, zawsze chciał służyć innym.

Błogosławiony ks. Jerzy Popiełuszko jest drogowskazem dla każdego współczesnego Polaka. Swoim życiem pokazał, jak bardzo liczy się uczciwość, praca, rzetelność, prawda, umiłowanie Ojczyzny, miłość drugiego człowieka. Wartości, które coraz bardziej przestają się liczyć we współczesnym świecie. Ukazał, że bogactwo, kult pieniądza, konsumpcjonizm, wygodnictwo tak naprawdę nie prowadzą do niczego dobrego.

Musimy wierzyć, że przyjdą czasy, Kidy nasze wysiłki i trudy dziś wydające się bezowocnymi, będą owocowały dla dobra naszej umiłowanej Ojczyzny. Musimy wierzyć!!!

Na zakończenie wszyscy odśpiewali pieśń „Ojczyzno ma”.

Tekst kazania wygłoszonego przez ks. dr Stanisława Marczaka:

Solidarność – jak naucza nas osoba Ojca Świętego Jana Pawła II: jednoczy nas błogosławiony ks. Jerzy. Jednoczy nas tą solidarnością, która w latach osiemdziesiątych miała niezwykłą treść, niezwykłą moc. Może pamiętamy słowa Ojca Świętego: przynoszę wam solidarność moją i Kościoła. I można powiedzieć, że słuchając słów św. Pawła staliśmy się widowiskiem dla świata i dla ludzi. Porwali się Polacy na rzeczy niemożliwe. Oczywiście wierząc w Boga, w opiekę Matki Bożej, podbudowani słowami Ojca Świętego „niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze Ziemi”. Wśród tych ludzi był właśnie między innymi błogosławiony ks. Jerzy. Kapelan i kapłan, a dziś wiemy patron „Solidarności” i ludzi pracy, a także bezrobotnych.

Zamordowany miał zaledwie 37 lat. Zginął jako kapłan, ale także jako Polak, bo miał polskie serce, może trzeba powiedzieć zbyt polskie serce. A motto jego życia to wszyscy wiemy Bóg, Ewangelia, Ojczyzna. Głosił prawdę, prawdę o wolności. Domagał się poszanowania praw człowieka, szczególnie człowieka który był poniewierany, człowieka pracy jak mówiono. Demaskował zło. Pośmiertnie jak wiemy odznaczony najwyższym odznaczeniem państwowym – Orderem Orła Białego. A Kościół zaliczył go do błogosławionych. Czekamy na kolejny rozdział, wyniesienie do chwały świętych. Możemy odnieść do niego słowa „człowiek posłany od Boga”.

Przychodzili wtedy ludzie nie tylko z Warszawy, ale i spoza Warszawy by uczestniczyć w nabożeństwach które odprawiał ks. Jerzy. Przypomnijmy sobie tylko niektóre wydarzenia. Jest 30.X.1984 rok. Kościół św. Stanisława na Żoliborzu. To jest kolejna noc, kolejne czuwanie ludzi którzy domagali się od księży odprawiania Mszy św.. Ludzi ciągle przybywa. Niektórzy są ci sami każdego dnia, ale są i nowi. Trwa modlitwa w intencji porwanego kapłana. W końcu informacja przychodzi podana na kartce zdaje się, że ks. Jerzy ( to było po Mszy św.), że ks. Jerzy został zabity, nie żyje. Jeden z kapłanów podszedł do mikrofonu by poinformować wiernych, ale nie potrafił dokończyć. Rozpłakał się. Ten powszechny szloch ludzi. Drugi kapłan który podszedł – podobna historia. Kolejny kapłan zaczyna modlitwę „Ojcze nasz”. Ludzie podjęli tę modlitwę, ale bardziej podjęli łkanie, łzami, płaczem. W tej modlitwie dochodzi do słów „odpuść nam nasze winy” i kolejne słowa „jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Niema tych słów. Nikt nie odpowiada. Kapłan po raz drugi mówi „odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy”. Nikt nie odpowiada. Dopiero za trzecim czy czwartym razem kościół zdobył się, że ci ludzie którzy tam stali, aby dokończyć tą modlitwę „jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Niektórzy mówili, że to była najtrudniejsza modlitwa w ich życiu. Prawie wszyscy wiedzieli do czego władza jest zdolna, byli świadkami takich czy innych potwornych rzeczy, ale nikt nie spodziewał się tego, że właśnie zostanie zamordowany ks. Jerzy. Dlatego ta reakcja tego buntu, nie tylko żalu, bólu, ale i tego gniewu. Ks. Jerzy ciągle przypominał, ze nie wolno odpłacać złem za zło, nienawiścią na nienawiść. Znamy dobrze słowa: Jeśli niesiesz dar swój prze ołtarz, a tam wspomnisz że brat twój ma coś przeciwko tobie, wróć, wcześniej pojednaj się z bratem. Czyń wszystko na co cię stać ( to słowa Ojca Świętego ) aby osiągnąć pojednanie. Jeśli masz sprawiedliwość, miłość i pokój zwyciężysz w Świecie, a nie nienawiść, a nie wojna taka czy inna, zimna czy inna wojna.

Co działo się wtedy w domu rodzinnym. Chyba nikt nie może tego przeżyć. Matka powie, że porwali księdza chyba dla okupu. Może trzeba zebrać pieniądze, żeby go wykupić ? Nie dopuszczali myśli, że może być zabójstwo. Nikt o tym nie myślał. Nie było spania, nie było jedzenia, tylko oczekiwanie. Po latach powie „Przebaczyłam, niech im Jezus przebaczy. Najbardziej bym się cieszyła, żeby się oni nawrócili”. Jakże boleśnie przeżywał te wydarzenia Ojciec Święty. Wiele razy publicznie przypominał słowa ks. Jerzego, przypominał jego ofiarę. Kilkakrotnie przytaczał zdania z jego kazań. Chyba nie zdarzyło się, żeby „Głowa Kościoła” cytował takie czy inne zdania tzw. Zwyczajnego kapłana. Mówił: przed dwoma laty w wiadomych straszliwych okolicznościach ks. Jerzy oddał życie. On który kochał Kościół, kochał Naród, jego godność, jego wierność. Przypominam tę śmierć, ponieważ ona jest jedną z tych śmierci, która służy odrodzeniu życia. Niech nie będzie nadaremna. Pięknie zaświadczył o kapłaństwie ks. Jerzego. On jest patronem naszej obecności w Europie. Za cenę ofiary życia. Tak jak Chrystus. Jak Chrystus ma prawo obywatelstwa w Świecie, ma prawo obywatelstwa w Europie dlatego, że oddał życie za wszystkich. Matko Chrystusowa bądź z nami przy mogile ks. Jerzego, który stał się wysłannikiem tych wszystkich, co swe życie oddali za prawdę, za wolność, za sprawiedliwość. Niech przemawia do nas świadectwo tego kapłana, które się nie przedawnia, które jest ważne nie tylko na wczoraj, ale także na dzisiaj – może dzisiaj jeszcze bardziej. Niech przemawia do nas jego wiara (słowa św. Jana Pawła II).

Ojciec Święty nie tylko przypominał jego osobę, jego zadania, ale jak 1987 roku stanął przy grobie ks. Jerzego, był przygotowany przy grobie klęcznik. Ojciec Święty nie klęka jednak na klęczniku. Odebrał od kapłana bukiet biało-czerwonych kwiatów by złożyć na płycie grobowej, całuje nagrobny kamień, klęka na ziemi, obejmuje grób i tak trwa w milczeniu, w modlitwie. Co się dzieje w jego sercu, co chce wyrazić, jakie słowa kieruje do Boga, jakie słowa kieruje do ks. Jerzego ? Co chce przede wszystkim nam powiedzieć ? Znowu wzruszenie, łzy, gdy Ojciec Święty całował grób ks. Jerzego.

Kiedy umiera bohater, święty, kiedy przechodzi do życia wiecznego, cały świat o nim mówi. Pamięć o nim przechodzi z pokolenia na pokolenie. Zwłaszcza gdy taki człowiek bierze w obronę Naród, bierze w obronę człowieka skrzywdzonego, człowieka który jest poniewierany. To mobilizuje do dobroci, do życzliwości. I trzeba bracia – jak to powiedział papież Benedykt XVI szukać w życiu człowieka nie tylko tego czego dokonał za życia, ale także po śmierci. Jego życie i dzieło w Panu Bogu po śmierci. Ukazało się co najmniej kilka książek poświęconych ks. Jerzemu. Niektórzy właśnie wspominają o rozmowach z nim, o tym czego doświadczyli, co przeżyli podczas nabożeństw. Nie tylko chodzi o takie rzeczy, że komuś wyprosił zwolnienie z więzienia, czy też zdrowie, ale także a może przede wszystkim te nawrócenia, te spowiedzi po latach, tą zmianę życia. Nie wszyscy pamiętamy, że po informacji że kapłan zmarł, kapłanów było tam kilkunastu – spowiadać musieli bardzo długo – tylu chętnych było by naprawić swoje życie, naprawić swoje sumienie.

Naród aby przetrwać potrzebuje świętych, potrzebuje proroków, potrzebuje bohaterów. To oni zmieniają świat. To oni mówią jak żyć. Dzięki nim świat staje się bardziej ludzki, bardziej do rzeczy. To oni sprzeciwiają się tej ideologii kłamstwa, nienawiści i niesprawiedliwości. Bo jak długo można żyć bez prawdy, bez sprawiedliwości, jak długo można żyć w niewoli i co to za życie ? Taka postawa budzi sumienia, mobilizuje człowieka do zmiany życia. Pięknie mówi poeta:

Dawnych olbrzymów przed wami postawię,
I z nimi wskrzeszę cały świat zamarły,
Może choć wtenczas przy waszej niesławie
Z wstydem przyznacie, że jesteście karły.

To można zapytać jak to jest. Ulepieni jesteśmy z tej samej gliny, karmieni tą samą atmosferą, historią, tradycją. Jako chrześcijanie karmieni tą samą Ewangelią, tą samą Eucharystią, a dlaczego tak bardzo się różnimy ? Dlatego są ludzie gotowi do każdej zdrady, każdej podłości. Ale są także gotowi do bohaterstwa, do męczeństwa – by wspomnieć siedemnastoletnią Inkę, czy generała Moczarskiego. Siedemnastoletnia dziewczyna rozstrzelana przez UB. Jakie słowa kazała w grypsie przekazać babci, bo rodziców już nie miała. Siedemnaście lat – ktoś powiedziałby, że smarkula, a ona mówi: „Powiedzcie babci, że zachowałam się godnie”. Generał Moczarski skazany na śmierć. Przez wiele lat czy miesięcy z wyrokiem śmierci był w więzieniu torturowany. 41 rodzajów tortur wobec niego stosowano. Pozostał człowiekiem do końca. O ks. Jerzym wszyscy dobrze wiemy. Możemy pytać, kto go ukształtował. Na pewno rodzice, szczególnie matka, rodzeństwo. Formowali go przyjaciele i wrogowie. Każdy wysiłek, kiedy zastanawiał się: za czy przeciw, tak czy inaczej mam postąpić. Na pewno modlitwa – sam się modlił, modlitwa rodziców. Pobyt w wojsku, a przede wszystkim w seminarium wśród profesorów i wielkiego prymasa tysiąclecia. A przede wszystkim tchnienie tego, który powiedział: stwórzmy człowieka, uczyńmy człowieka. Każdego dnia Bóg stwarza człowieka i wzywa do doskonałości. Kto idzie za Chrystusem – doskonałym człowiekiem, sam staje się doskonały. Właśnie wzywa nas Kościół do naśladowania Chrystusa. Taki Boży człowiek gotowy jest na zapach tortur, potrafi być gotowy nawet na męczeństwo. Co go kształtowało – oczywiście ten, który go powołał, Jezus Chrystus. Znamy może te słowa pieśni:

Posyłam was na pracę bez nagrody,
Na ciężki, twardy i niewdzięczny tród,
Niezrozumienie, drwiny i obmowy
Posyłam was.
Posyłam was opatrzyć ciężkie rany,
Pomagać słabym, ich ciężary nieść,
Pocieszać smutnych, wspominać zapomnianych
Posyłam was.
Posyłam was do serc z zawiści twardych,
Do oczu ślepych, zaciśniętych rąk,
Gdzie trzeba serc gorących i ofiarnych
posyłam was.

To Chrystus mówi: Ja was posyłam. Idźcie na cały Świat. Przeżywamy tydzień misyjny. I co nam ma dzisiaj do powiedzenia ks. Jerzy ? Jakich słów by używał dzisiaj ks. Jerzy. Przypomnę te słowa: zło pokonywać dobrem – wypełniłby innymi słowami św. Pawła: Jeśli by ktoś głosił inną Ewangelię, nie tą którą głosił Chrystus, niech będzie przeklęty. Biada mi jeślibym nie głosił Ewangelii. Niema innej Ewangelii, tylko ta Chrystusowa. Czy słowa te, który słyszeliśmy dzisiaj w I czytaniu: Ja jestem Pan i niema innego. Beze mnie nic nie możecie uczynić. Może by mówił jak św. Paweł, że tak szybko odeszliśmy od ideałów, które wówczas nam przyświecały. Może byłby zdziwiony tym, że ta Polska o którą walczył wraz z milionami ludzi nie jest taka jaka powinna być, gdyż o inną wizję Polski, wizję prawdy, wolności i sprawiedliwości walczono. Z pewnością ks. Jerzy miałby wrogów, może więcej niż dawniej. Głoszenie Ewangelii wśród was dokonało się nie prze samo tylko słowo, a przez moc i przez Ducha Świętego z wielką siłą przekonania. Nie wiem jakby zachował się ks. Jerzy wtedy, kiedy widzimy walkę z Kościołem, walkę z krzyżem. On ciągle właśnie miał krzyż. Z krzyżem występował przy mikrofonie i gdzie indziej. Nieraz zgromadzeni wszyscy w kościele, a więc tysiące ludzi mieli też w dłoniach krzyże. Jakby dziś reagował, kiedy krzyż chce się usuwać z niektórych miejsc publicznych. Jakby reagował na te nowe normy moralne które się proponuje, które nie mają nic wspólnego ze zdrowym rozsądkiem, a tym bardziej z Ewangelią. Może warto wspomnieć słowa prof. Kotarbińskiego, który był niewierzącym, ateistą, odrzucił wiarę, ale powiedział o etyce chrześcijańskiej tak: „Etyka chrześcijańska jest wspaniała. Chciałbym ją zachować na całe życie”. Jakby ks. Jerzy patrzył na ludzi, którzy byli bardzo blisko niego, a dzisiaj są nie tylko daleko od niego, ale może nawet daleko od Pana Boga. Na pewno bolałoby go to co się dzieje – bezrobocie, emigracja, zwłaszcza młodych ludzi, kłótnie polityków. Jakby oceniał to co dzieje się w środkach przekazu. Jakiego radia by słuchał, jakiej telewizji. O której telewizji powiedziałby tak jak dawniej – telewizja kłamie, telewizja deprawuje.

Rocznice – w środę mamy wspomnienie Ojca Świętego, św. Jana Pawła, dzisiaj wspomnienie ks. Jerzego. Wsłuchujmy się w głos tych, którzy mówią do nas w imieniu Pana Boga. Pytajmy kto jest nadzieją dla nas, dla Ojczyzny naszej. Czy ci którzy pięknie mówią o Ojczyźnie, o miłości do Ojczyzny, a prywatnie w restauracjach, a więc chyba bardzo szczerze mówią zupełnie coś innego. Chyba tam mówią prawdę. Jednak im nie zależy na Ojczyźnie. Dzięki komu, jakim ludziom może być piękniejsza Ojczyzna nasza ? Pamiętajmy że dusze zapalają się jedne od drugich, tak świecą jak pochodnie. Gdyby każdy z nas posadził choćby jedno drzewo w życiu, to Polska w końcu by się zmieniła we wspaniały ogród. Gdyby już nie każdy z nas, ale co drugi zło pokonywał dobrem, to na pewno nie narzekalibyśmy na to co się dzieje, co nas denerwuje, co nas drażni. Mniej by było niesprawiedliwości, mniej zbrodni, mniej zła. Zakończmy słowami, które są jakąś refleksją nad błogosławieństwami Chrystusa.

Błogosławieni którzy sieją dobro, chociaż nie będą zbierać owoców.
Błogosławieni którzy nawet w czasach niewoli potrafią godnie żyć, pozostają ludźmi.
Błogosławieni którzy oświetlają drogi, gdy inni umiłowali ciemności, którzy przerywają niebezpieczne milczenie, pokonują przeszkody strachu, odporni są na zapach kajdan i tortur, którzy uczą odwagi.
Błogosławieni którzy własnym życiem, postawą, a nawet krwią piszą księgę wielkości, księgę godności człowieka, którzy czerpią siłę z wiary, z Ewangelii, z Eucharystii, ze słów Chrystusa który mówi „nie lękajcie się tych , którzy zabijają ciało”, który mówi „oddajcie Panu Bogu to co jest Boże”, a najbardziej Boży jest człowiek. On nosi Boży obraz, Boże podobieństwo.
Błogosławieni którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości.
Błogosławieni nieszczęśliwi i przeklęci, nie jak nieszczęśliwi. Do nich należy Królestwo Boże. Sam Pan będzie ich nagrodą. Zdawało się że pomarli. Oni trwają w pokoju. Nadzieja ich pełna jest w nieśmiertelności.

J.M.

Francuski ksiądz o imieniu Bernard przez czterdzieści lat nie chodził do kościoła. Po nawróceniu wstąpił do seminarium. Podczas jednej z podróży do Polski odwiedził grób ks. Popiełuszki. Od tej pory francuski duchowny często modlił się za wstawiennictwem polskiego księdza.

W 2012 r. w szpitalu im. Alberta Cheneviera w Créteil leżał François Audelan. Był chory na nietypową przewlekłą białaczkę szpikową. W listopadzie 2011 r. nastąpiło gwałtowne pogorszenie stanu zdrowia. Nie pomogły mu trzy chemioterapie ani przeszczep szpiku kostnego. Był w ostatnim stadium choroby.

- 14 września 2012 r. ksiądz Bernard znalazłszy się przy łóżku konającego – w dzień urodzin i księdza Jerzego – modlił się głośno: „Posłuchaj, Jurku, dziś twoje i moje urodziny, więc jeśli masz coś zrobić, to zrób to właśnie dzisiaj”. Potem odszedł. François Audelan wyzdrowiał i jest przekonany, że to Bóg przywrócił mu zdrowie.

Rozpoczęcie procesu kanonizacyjnego oznacza jedynie, że sprawa cudu zostanie zbadana z punktu widzenia medycznego. Wszyscy świadkowie zostaną przesłuchani, a następnie ich zeznania będę wysłane do Watykanu. W stolicy apostolskiej zapadnie ostateczna decyzja, co do autentyczności cudu, i tego czy zostanie on potraktowany jako dowód w procesie kanonizacyjnym.
jp                                                                wpoltice.pl, niedziela.pl