Kazimierz Świtoń zaangażował się w działalność opozycyjną w 1977 r. Działał w podziemnych strukturach Wolnych Związków Zawodowych, a później w „Solidarności”, w której był sekretarzem zarządu Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarności”. Był współtwórcą Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela na Śląsku, w swoim mieszkaniu zorganizował punkt konsultacyjno-informacyjny ROPCiO.

23 lutego 1978 wziął udział w powołaniu pierwszego w Polsce komitetu Wolnych Związków Zawodowych, redagował drugoobiegowy periodyk „Ruch Związkowy”.

Za swoją działalność był prześladowany, a w stanie wojennym internowany.

W 1990 r. został odznaczony przez prezydenta RP na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

W 1991 r. uzyskał mandat posła z ramienia Ruchu Autonomii Śląska. Jako poseł w 1992 roku wsławił się oskarżeniem Lecha Wałęsy o działalność agenturalną. W 1998 r. wystąpił przeciwko usunięciu z tzw. żwirowiska w otoczeniu obozu KL Auschwitz krzyża upamiętniającego wizytę Jana Pawła II. Prowadził głodówkę, zainicjował akcję stawiania nowych krzyży.

Bezskutecznie kandydował do senatu w 2001 r. i 2011 r. oraz do sejmu w 2005 r. Bez powodzenia ubiegał się również o mandat radnego sejmiku śląskiego w 2010 r. i 2014 r.

Zmarł w szpitalu. Miał 83 lata.

Poseł Antoni Mężydło, który współorganizował Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża, podkreślał że Kazimierz Świtoń miał niebagatelną rolę w działaniu opozycji, jeszcze przed „Solidarnością”. Jako pierwszy zainicjował działalność opozycyjnych organizacji pracowniczych.

(ib)    http://wiadomosci.wp.pl/

Zobacz: Kazimierz Świtoń o 4 czerwca 1989 roku