W dniu 23 listopada 2022 r. Wojewoda podkarpacki Ewa Leniart wręczyła zasłużonym mieszkańcom Podkarpacia odznaczenia państwowe nadane przez prezydenta RP Andrzeja Dudę. W tym gronie znalazł się m.in. Kazimierz Poniatowski , który został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi na rzecz przemian demokratycznych w Polsce. Uroczystość odbyła się w Sali Kolumnowej im. Ojców Niepodległości w Podkarpackim Urzędzie Wojewódzkim w Rzeszowie.

Gratulując odznaczonym, wojewoda podkreśliła, że przyznane odznaczenia państwowe oraz wyróżnienia są formą uznania dla działalności wykraczającej poza zwykłe obowiązki, za aktywność społeczną i zaangażowanie w różne inicjatywy.

Kazimierz Poniatowski, mieszkający w Jaśle od 1973 r., od tego roku do 2012 r. był nauczycielem matematyki w I Liceum Ogólnokształcącym w Jaśle, w latach 1991 – 1993 – senatorem RP (II kadencja), w latach 2000 – 2004 – przewodniczącym Rady Szkoły, w latach 2004 – 2011 – zastępcą dyrektora tej Szkoły. Obecnie jest na emeryturze. Od 2018 r. jest członkiem Wojewódzkiej Rady Konsultacyjnej ds. Działaczy Opozycji Antykomunistycznej i Osób Represjonowanych z Powodów Politycznych przy Wojewodzie Podkarpackim.

W 1980 r. aktywnie uczestniczył w organizowaniu struktur zakładowych NSZZ „Solidarność” w naszym rejonie. 25.X.1980  został wybrany w skład Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „S” w Jaśle, a 28.02.1981 wybrano go zastępcą przewodniczącego Międzyzakładowej Komisji Porozumiewawczej NSZZ „S” w Jaśle. 18.03.1981 został wybrany przewodniczącym Komisji Zakładowej Pracowników Oświaty i Wychowania NSZZ „S” w Jaśle (ok. 1750 członków Związku). Pomagał w organizowaniu komórek związkowych w placówkach oświatowych w rejonie jasielskim, bronił osób, które zaangażowane w działalność w nowym Związku doświadczały szykan ze strony kierownictw zakładów pracy. Uczestniczył w spotkaniach z władzami miejskimi, na których przedstawiano postulaty mieszkańców i domagano się ich realizacji. Był delegatem na WZD Regionu Małopolska oraz na I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „S” w Gdańsku – Oliwie, jako jeden z trzech reprezentantów naszego rejonu.  Po Zjeździe odbywał spotkania w poszczególnych placówkach zdając relację z obrad.

Po wprowadzeniu stanu wojennego nie zaprzestał działalności związkowej: organizował pomoc rodzinom osób represjonowanych, był współautorem tekstów w nielegalnych wydawnictwach i kolporterem takich druków. Był współorganizatorem wmurowania na frontonie Kościoła pw. Św. Stanisława BM w Jaśle tablic pamiątkowych poświęconych Ks. J. Popiełuszce (V 1987) oraz J. Piłsudskiemu (XI 1988).

W przypadku pierwszej tablicy był pomysłodawcą tekstu na niej umieszczonego. Współorganizował spotkania w ramach Duszpasterstwa Ludzi Pracy odbywające się w Jaśle w latach 80. ub. wieku i uczestniczył w wyjazdach do Częstochowy w ramach corocznych Pielgrzymek Ludzi Pracy. Był autorem części tekstu wyemitowanego przez „Radio Solidarność Jasło” 7.X.1984. Za tę działalność spotkały go represje: rewizja w mieszkaniu w lutym 1982 i zatrzymanie na 48 godz., w okresie listopad 1982 – luty 1983 przebywał w karnym obozie wojskowym dla działaczy „S” w Czerwonym Borze, za noszenie znaczka „Solidarności” w miejscu publicznym został ukarany, najpierw przez Kolegium ds. Wykroczeń w Jaśle, a po odwołaniach, w maju 1984 przez Komisję Orzecznictwa ds. Wykroczeń przy Wojewodzie Krośnieńskim, wysoką grzywną, która została wyegzekwowana.

Po 1989 r. był aktywnym uczestnikiem działań niezależnego środowiska jasielskiego. Był mężem zaufania kandydatów strony społecznej w wyborach w czerwcu 1989.  Pełnił funkcję przewodniczącego Miejskiej Komisji Wyborczej w Jaśle w wyborach samorządowych w latach: 1990, 1994 i 2002. W 1991 r. został wybrany senatorem z woj. krośnieńskiego II kadencji Senatu RP. Zorganizował dwie wystawy w Jasielskim Domu Kultury poświęcone NSZZ „S” na Ziemi Jasielskiej, głównie wykorzystując liczne zgromadzone przez siebie materiały i dokumenty z tamtych lat.

W 2001 r. zorganizował, będąc pomysłodawcą, I Jasielski Konkurs Matematyczny im. Hugona Steinhausa i był głównym organizatorem 15. kolejnych edycji tego konkursu. W 2012 r. zorganizował sesję naukową w 40. rocznicę śmierci Patrona Konkursu. Z jego inicjatywy jedno z rond w Jaśle nosi nazwę „Rondo im. Hugona Steinhausa”.

W lutym 2012 wydał własnym nakładem książkę „Moje wybory” która jest najobszerniejszym i najdokładniejszym opisem powstania i działalności NSZZ „Solidarność” w rejonie jasielskim od 1980 do 1991 r. Także w 2012 r. był pomysłodawcą powołania Stowarzyszenia „Solidarni w Jaśle” (rejestracja – maj 2012) zrzeszającego działaczy „S” w naszym rejonie i podejmującego, przy jego udziale, liczne, społecznie pożyteczne inicjatywy. Jest od początku, nieprzerwanie, także aktualnie, członkiem władz Stowarzyszenia. W 2018 r. z jego inicjatywy członkowie Stowarzyszenia postanowili przygotować i wmurować na frontonie Kościoła pw. Św. Stanisława BM w Jaśle tablicę upamiętniającą powstanie NSZZ „S” i rolę duszpasterzy tego kościoła w działalności jasielskiego środowiska. Odsłonięcie tablicy nastąpiło 31.VIII.2020, a towarzyszyła temu wystawa, której był jednym z organizatorów. Uczestniczy w spotkaniach z młodzieżą poświęconych tematom historycznym. Był współautorem przedsięwzięć upamiętniających Adama Lazarowicza – Żołnierza Wyklętego (tablica pamiątkowa, nazwanie ronda Jego imieniem). Jest autorem wielu tekstów w lokalnych mediach o tematyce „solidarnościowej.”

Będąc członkiem w/w rady konsultacyjnej służy pomocą osobom naszego rejonu w uzyskaniu statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.

Informacje o uroczystości dostępne również:

J.M.

fot. PUW Rzeszów

Fot.: J.Nowak

Największym sukcesem pedagoga są sukcesy jego uczniów. Za takie właśnie Politechnika Warszawska wyróżniła wieloletniego nauczyciela matematyki w I LO w Jaśle Kazimierza Poniatowskiego okolicznościowym medalem.

Politechnika Warszawska jest uczelnią, która ma znacznie ponad sto lat (powstała w 1898 r.). a w tym roku obchodzi stulecie przejścia na polski język wykładowy. Dokładnie nazywa się to: 100 – lecie Odnowienia Tradycji Politechniki Warszawskiej. Z tej racji odbywa się szereg imprez, które mają uświetnić ten jubileusz. Jedną z takich uroczystości było (28 kwietnia b. r.) – przyznanie medali pamiątkowych nauczycielom, których uczniowie wyróżnili się w 16-stu przeprowadzonych już edycjach „Powszechnego Konkurs Internetowego Politechniki Warszawskiej”. W gronie zaledwie sześciu wyróżnionych w ten sposób nauczycieli znalazł się Kazimierz Poniatowski, wieloletni nauczyciel matematyki w I Liceum Ogólnokształcącym w Jaśle.

Długa lista

Jego uczniowie mieli kilka znaczących osiągnięć w tym konkursie. W 2007 r. Paweł Pietrzycki zajął drugą lokatą w Polsce, tym samym już jako uczeń drugiej klasy zdobył indeks tej uczelni. W tym samym roku finalistą konkursu był także Marek Kołodziej, a wyróżnienie otrzymał Łukasz Ryba, obaj przygotowani przez K. Poniatowskiego. Rok później wspomniany już Paweł zdobył pierwszą lokatę, a obaj jego koledzy byli finalistami.

- Paweł pokazał wówczas niezłą klasę – wspomina Poniatowski. – Pierwsze miejsce zostało przyznane mu, jako jednemu z trzech uczestników, którzy rozwiązali wszystkie zadania, ale Paweł zrobił to w  sposób niezwykle oryginalny, elegancki i niestandardowy. Jak podkreślił przewodniczący Komisji Konkursowej „z takim rozwiązaniem jednego z zadań, które nie było znane organizatorom konkursu”.

W 2010 r. do finału konkursu PW zakwalifikowało się trzech uczniów Poniatowskiego: Przemysław Sokołowski, Piotr Stój i Dawid Wójcik. W 2011 r finalistami byli: Daria Boratyn, Natalia Potoczny, Sebastian Smoła, Przemysław Sokołowski, Piotr Stój, Dawid Wójcik, Mateusz Żółtek.

- Pan Kazimierz Poniatowski to wielki pasjonat matematyki. Od samego początku naszej nauki w liceum prowadził dodatkowe zajęcia, które okazały się niezmiernie pomocne w przygotowaniu do konkursów oraz studiów – mówi Dawid Wójcik, absolwent I LO w Jaśle, rocznik matury 2011 – Często zadawał nam także różnorodne zagadki i łamigłówki matematyczno-logiczne. Dzięki swojemu zaangażowaniu potrafił zachęcić do polubienia i zagłębienia się w naukę matematyki, czego wynikiem było przystąpienie przez całą naszą klasę do zdawania z niej matury na poziomie rozszerzonym oraz liczne sukcesy w konkursach matematycznych.

Dobre przygotowanie i chęć do pracy

Profesor Poniatowski pytany o swoje sukcesy pedagogiczne jednym tchem wymienia listę laureatów różnych konkursów i olimpiad matematycznych, ale nie przypisuje tylko sobie ich sukcesów.

- Przygotowanie do konkursów wymagało przede wszystkim ogromnego zaangażowania z ich strony. Po pierwsze przychodzili do naszej szkoły z dużą wiedzą matematyczną i co istotne z wielką chęcią do pracy. Myślę, że nie osłabiłem w nich tej chęci i to przypisuję sobie, jako główną zasługę, że u niektórych udało mi się wzmocnić jeszcze to zainteresowanie – mówi skromnie matematyk. – Nie było to tylko przygotowanie do tego jednego konkursu, ale w ogóle z matematyki. Moi uczniowie rok rocznie brali udział niemal we wszystkich konkursach matematycznych, które były dostępne dla uczniów szkół średnich. W ostatnich latach mojej pracy startowali w ośmiu konkursach matematycznych rocznie. Każdy z nich ma swoją specyfikę, ale do każdego potrzebna jest wiedza matematyczna i myślenie matematyczne. Udostępniałem im zadania, a potem dyskutowaliśmy na temat ich rozwiązań, czasem udzielałem wskazówek. Podkreślić jednak należy, że sukcesy na konkursach to jedno, a fakt, że byli jednocześnie dobrze przygotowani do matury i podjęcia studiów związanych z matematyką, to drugie.

Sukcesy uczniów zawsze są dla pedagoga ogromną satysfakcją, ale jak wyróżniony przez Politechnikę Warszawską matematyk odebrał nagrodę dla siebie? – Kiedy zadzwoniono do mnie z dziekanatu z informacją, że przyznano mi takie odznaczenie, byłem mile zaskoczony. Tym bardziej, że z innymi uczelniami miałem o wiele większy zakres współpracy i oznaki uznania dla mojej pracy. Wymienię tu chociażby dyplom uznania i puchar Politechniki Wrocławskiej za wielokrotny udział i dobre wyniki moich uczniów w tzw. „Konkursie Francuskim”. Kolejne dyplomy z podziękowaniami otrzymałem z Uniwersytetu Jagiellońskiego i z Politechniki Rzeszowskiej. To są uczelnie, na które poszło wielu moich uczniów.

Wymyślił konkurs

Poniatowski w swoim dorobku pedagogicznym ma także pomysł, a potem organizację, lokalnego konkursu matematycznego, który na stałe już wpisał się do kalendarza imprez matematycznych w województwie podkarpackim. To konkurs im. Hugona Steinhausa.

- Dla młodzieży jest to początek drogi matematycznej, bo startują już będąc w piątej czy szóstej klasie szkoły podstawowej, potem gdy są gimnazjalistami, licealistami. Mają okazję wielokrotnego sprawdzenia swojej wiedzy i mobilizację do tego, by do tych konkursów się przygotować. To procentuje nie tylko w konkursach ale i na egzaminach sprawdzających, maturalnych a także daje wyrobienie szerszego spojrzenia na matematykę, niż to wynika z zakresu materiału szkolnego. O wiele łatwiej jest im później odnaleźć się na studiach technicznych czy innych, na których matematyka jest jednym z głównych przedmiotów wykładowych – podkreśla Poniatowski.

To było powołanie

To, że Kazimierz Poniatowski został nauczycielem matematyki nie było dziełem przypadku. – Zawsze chciałem uczyć matematyki. Podziwiałem swojego pierwszego nauczyciela matematyki w szkole średniej, mimo iż uczył mnie praktycznie tylko przez pół roku, potem nastąpiła zmiana, to wystarczyło by mnie utwierdzić w przekonaniu, że matematyka, to jest to, co będzie moją życiową pasją i pracą – podkreśla.

Uczył matematyki przez 39 lat z małymi przerwami, od 3 lat jest na emeryturze.

- Nie zerwałem z matematyką, staram się rozwiązywać zadania, biorę udział w konkursie zadaniowym dla nauczycieli prowadzonym przez czasopismo „Matematyka”, nadal kupuję książki matematyczne, jeśli jakieś ciekawe nowości pojawią się na rynku, bardzo lubię zagadki matematyczno-logiczne, o czym wiedzą wszyscy moi znajomi. Podsyłam im różne do rozwiązania, a oni w rewanżu przesyłają mi inne. To daje mi dużo przyjemności.

Wymagający i sprawiedliwy

O tym, że „konikiem” Poniatowskiego są zagadki matematyczne i logiczne przekonali się także wszyscy jego uczniowie.

- Profesor zawsze coś ciekawego miał w zanadrzu: zagadki logiczne, kostka Rubika, pytał nas według tajemnego systemu, a my mieliśmy go „rozgryźć”. Oczywiście nie przyznawaliśmy się, że już wiemy kto będzie pytany, sam odgadywał widząc nagły przypływ wiedzy w pustej dotąd głowie. Bardzo wysoko zdaliśmy wszyscy maturę z matematyki – obowiązkową! Dziś nazwano by ją „poziom rozszerzony” , a my z mat-fiz’u nie mieliśmy wyboru, jak dzisiejsi maturzyści – wspomina swoje lekcje matematyki była uczennica Poniatowskiego Małgorzata Fortuna. – Kiedy uczył moją klasę (mat-fiz, matura ‚ 81) był młodym nauczycielem, niedługo po studiach, trochę jeszcze nieśmiałym, a my, niesforni nastolatkowie często robiliśmy mu jakieś psikusy. Znosił to z uśmiechem. Każdy nauczyciel miał swoje przezwisko; Poniatowski – „Książę”. Było nam miło, kiedy później tak podpisywał się, jako szaradzista. Był bardzo wymagający, ale zawsze sprawiedliwy.

Po studiach M. Fortuna sama wróciła do I LO w Jaśle, jako nauczycielka języka niemieckiego. – Kazimierz Poniatowski został moim kolegą, później wicedyrektorem i mentorem w pracy związkowej. Zobaczyłam go z innej strony. Poważny, mądry człowiek, solidarnościowiec, senator RP. Ogromnie doceniam jego spokój, dobrą radę, umiejętność organizacji codziennej pracy nauczycieli. Miał zawsze czas dla uczniów; począwszy od kółek matematycznych dla gimnazjalistów, maturzystów i olimpijczyków, poprzez konkursy, które organizował i na które z uczniami jeździł, a skończywszy na indywidualnej pracy z tymi najzdolniejszymi i tymi, którzy tego potrzebowali – opowiada. – Chapeau bas panie profesorze!

Ewa Wawro

Zagadka od K. Poniatowskiego dla Czytelników.

Załóżmy, że mieszkamy w budynku 100 – piętrowym. Chcielibyśmy doświadczalnie sprawdzić, z którego piętra rzucone jajko rozbije się. Rozumiemy, że jeśli rzuciliśmy np. z piątego piętra i jajko się rozbiło, to z wyższych nie rzucamy, ale wtedy jeszcze nie wiemy, czy
z któregoś z niższych pięter rzucone – także się rozbije. Wymagałoby to dokładnego sprawdzenia, np. przez rzucanie z kolejnych pięter: IV, III, II i I (może w innej kolejności). Warunki zadania są następujące: mamy dokładnie dwa jajka i chcemy jak najmniejszą ilością prób (to bardzo ważne) ustalić, które piętro jest tym pierwszym, z którego rzucone jajko rozbije się, a z wcześniejszych nie. Teoretycznie musimy wziąć pod uwagę każdą możliwość – od tej, że rozbije się rzucone już z piętra pierwszego, jak i to, że nie rozbije się rzucone
z setnego piętra. Należy podać sposób postępowania, by zgodnie z warunkami zadania ustalić to piętro.

* * *

Kazimierz Poniatowski – absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie (obecnie: Uniwersytet Pedagogiczny), mgr matematyki. Od 1973 r. nauczyciel matematyki w I Liceum Ogólnokształcącym im. Kr. St. Leszczyńskiego w Jaśle. W latach 1999 – 2003 przewodniczący Rady Szkoły, a w latach 2004 – 2011 zastępca Dyrektora Szkoły. Inicjator Jasielskiego Konkursu Matematycznego im. H. Steinhausa dla uczniów szkół podstawowych i ponadgimnazjalnych rozgrywanego corocznie od 2001 r. Od 2012 r. na emeryturze.

Jeden z organizatorów Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” w rejonie jasielskim. W październiku 1980 r. wszedł w skład Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność” w Jaśle, a w lutym 1981 r. został wybrany zastępcą przewodniczącego Międzyzakładowej Komisji Porozumiewawczej NSZZ „Solidarność” w Jaśle. Był delegatem na Zjazd Regionalny Regionu Małopolska oraz na I Krajowy Zjazd Delegatów Związku w Gdańsku – Oliwie w 1981 r.

W latach 1991 – 1993 był senatorem z woj. krośnieńskiego. W latach 1990, 1994 i 2002 był przewodniczącym Miejskiej Komisji Wyborczej w Jaśle w wyborach samorządowych.

Autor książki „Moje wybory” wydanej w 2012 r., opisującej m. in. powstanie i działalność Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” w rejonie jasielskim. Współzałożyciel (2012 r.) i członek Zarządu Stowarzyszenia „Solidarni w Jaśle”.

Ewa Wawro – http://www.twojejaslo.pl

Książka opisuje m.in. powstanie i historię „Solidarności” na terenie Jasła i regionu, działalność „Solidarności” w oświacie, działania w czasie stanu wojennego, wybory 1989, wybory samorządowe oraz „Solidarność” po 1989 r.

…W niniejszej książeczce opisuję swoją działalność w Niezależnym Samorządnym Związku Zawodowym „Solidarność”, pracę w Senacie Rzeczpospolitej Polskiej oraz udział w wyborach samorządowych w Jaśle. Pisząc o tych trzech polach mej aktywności staram się opisać działania tych, którzy wraz ze mną tworzyli „Solidarność” w rejonie jasielskim, pomagali mi w kampanii wyborczej do Senatu oraz pracy jako parlamentarzysty – pisze autor we wstępie do książki

Kazimierz Poniatowski, absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, od 1973 nauczyciel matematyki w I LO im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle, pomysłodawca i organizator Jasielskiego Konkursu Matematycznego im. Hugona Steinhausa, w latach 2004-2011 pełnił funkcję wicedyrektora I LO.

Od września 1980 r. działacz „Solidarności”, przewodniczący KZ Pracowników Oświaty i Wychowania w Jaśle. 13 grudnia 1981 r. uczestniczył w akcji ulotkowej, współorganizator pomocy dla represjonowanych, kolporter podziemnego „Biuletynu Informacyjnego” pisma Komisji Koordynacyjnej „Solidarności” w Jaśle. W kwietniu 1989 r. reaktywował „Solidarność” Pracowników Oświaty i Wychowania w I LO w Jaśle. Przewodniczący Miejskiej Komisji Wyborczej w Jaśle w pierwszych wyborach samorządowych w 1990 r., w latach 1991-1993 senator RP z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum.

MBP Jasło

Relacje ze spotkania: