1 marca, jak co roku, obchodziliśmy Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. Tego dnia w 1951 roku w więzieniu mokotowskim w Warszawie rozstrzelano siedmiu członków IV Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”: Łukasza Cieplińskiego, Mieczysława Kawalca, Józefa Batorego, Adama Lazarowicza, Franciszka Błażeja, Karola Chmiela i Józefa Rzepkę.

Święto jest wyrazem hołdu dla żołnierzy drugiej konspiracji za świadectwo męstwa, niezłomnej postawy patriotycznej i przywiązania do tradycji patriotycznych, za krew przelaną w obronie Ojczyzny. Szacuje się, że w powstaniu antykomunistycznym walczyło: w organizacjach i grupach konspiracyjnych 250-300 tys. ludzi a w oddziałach partyzanckich ok. 20 tysięcy żołnierzy.

Lata 1944–1947 cechował powszechny opór wobec komunistycznego reżimu. Później, w wyniku represji, uznania Polski Ludowej na arenie międzynarodowej i osamotnienia powstańców, opór stopniowo tracił na sile, jednak trwał jeszcze wiele lat. Ostatni ukrywający się partyzant Józef Franczak ps. „Lalek” zginął w walce w 1963 roku. Oprócz tych, którzy świadomie podjęli walkę z systemem komunistycznym, represje czekały także tych, którzy po wojnie próbowali normalnie żyć. Przyczyną ich wyklęcia była działalność patriotyczna i konspiracyjna przeszłość z czasów wojny. Przykładem jest por. Jan Rodowicz ps. „Anoda” skatowany w siedzibie Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego na ul. Koszykowej, czy gen. August Emil Fieldorf ps. „Nil” skazany na śmierć i powieszony w więzieniu na ul. Rakowieckiej.

Opór Żołnierzy Wyklętych zwanych też Niezłomnymi praktycznie uniemożliwił w pierwszych latach PRL-u kolektywizację wsi na terenach centralnej i wschodniej Polski. Władza ludowa przez lata nie mogła wprowadzać w całości swojego planu sowietyzacji Polaków, co było jednym z czynników upadku komunizmu w naszym kraju.

W Jaśle obchody Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych rozpoczęły się od rana.

O godz. 9:00. na wyłączonej z ruchu pojazdów części ul. Staszica w Jaśle, zgromadzili się. samorządowcy, pracownicy jasielskiego magistratu, dyrektorzy i nauczyciele szkół podstawowych oraz ponadgimnazjalnych, jak również młodzież szkolna. Obchody uświetniła swą grą Miejsko-Kolejowa Orkiestra Dęta w Jaśle. Poczty sztandarowe wystawiły szkoły podstawowe. Wartę honorową wystawili harcerze Komendy Hufca ZHP w Jaśle im. Rodziny Madejewskich oraz strzelcy z Jednostki Strzeleckiej 2091 im. gen. Józefa Hallera w Trzcinicy.

Po dokonaniu wciągnięcia na maszt flagi państwowej, Wiesław Hap odczytał apel pamięci, a delegacje złożyły wiązanki kwiatów pod Pomnikiem Armii Krajowej

Okolicznościowe przemówienie wygłosił Ryszard Pabian, burmistrz Jasła. - Heroiczna walka żołnierzy polskiego powojennego podziemia niepodległościowego była kolejnym aktem zmagań Polaków o wolną ojczyznę. Wobec braku realnych szans powodzenia, dramatyzm tej nierównej walki przypomina sytuację znaną z historii powstańców styczniowych. Misja żołnierzy wyklętych była jednym z odruchów obronnych społeczeństwa polskiego przeciwko sowieckiej agresji i narzuconym siłą władzom komunistycznym, ale tez przykładem najliczniejszej antykomunistycznej konspiracji zbrojnej w skali Europy, obejmującej nie tylko teren całej Polski, lecz także utracone Kresy Wschodnie. Wyklętych dotknęły ogromne prześladowania. W walkach podziemia z władzą zginęło około 9 tys. konspiratorów. Kolejnych kilka tysięcy zostało zamordowanych na podstawie wyroków komunistycznych sądów lub zmarło w więzieniach. – mówił. Burmistrz podkreślił rolę żołnierzy podziemia niepodległościowego w kształtowaniu postaw patriotycznych późniejszych pokoleń. Wspomniał również nazwiska żołnierzy niezłomnych związanych z ziemią jasielską, w tym ppłk. Józefa Modrzejewskiego, Adama Piegłowskiego, Romana Myśliwca, Władysława Szewczyka, czy też Adama Droździewicza.

O godz 10:00 uczestnicy tego wydarzenia spotkali się przy budynku Zespołu Szkół nr 4, gdzie budowany jest obelisk poświęcony Żołnierzom Niezłomnym oraz działaczom polskiego podziemia antykomunistycznego.

Swoje poczty sztandarowe wystawiły szkoły ponadgimnazjalne z terenu powiatu jasielskiego. Uroczystościom towarzyszyła asysta honorowa złożona z uczniów klas mundurowych. Po odczytaniu apelu pamięci, odegraniu hymnu państwowego oraz złożeniu przez delegacje kwiatów pod obeliskiem, zaproszonych na uroczystość gości przywitał Adam Pawluś, starosta jasielski. W krótkim wystąpieniu odniósł się również do kwestii budowy niedokończonego pomnika. – Po raz pierwszy oddajemy dziś hołd żołnierzom wyklętym przy niedokończonym jeszcze obelisku. Jego projekt został wykonany przez znanego artystę rzeźbiarza, zamieszkałego w Stanach Zjednoczonych, Andrzeja Pityńskiego. Według ostatnich informacji, które od niego uzyskałem, projekt rzeźby, która ma zwieńczać obelisk jest już prawie gotowy. Trwa ostatnia faza wykonania w gipsie skrzydeł. Następnym etapem będzie podzielenie na części i przygotowanie odlewu już w Polsce, na który potrzebować będziemy środków finansowych. Sam projekt jak również model gipsowy jest wykonywany nieodpłatnie. – mówił.

Przemówienie wygłosił także poseł Bogdan Rzońca.
– Spotykamy się dzisiaj 1 marca w Narodowym Dniu Pamięci Żołnierzy Wyklętych. To święto zostało wprowadzone przez Sejm 3 lutego 2011 roku z inicjatywy śp. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w hołdzie bohaterom, którzy 1944 roku nie zgodzili się, by podporządkować Polskę Związkowi Radzieckiemu i narzucić jej obywatelom ustrój komunistyczny. Obecnie do świadomości społecznej z opóźnieniem dociera prawda o walce i cierpieniu tysięcy Żołnierzy Wyklętych. Wieszcz narodowy Zbigniew Herbert napisał o nich: „ponieważ żyli prawem wilka historia o nich nie pamięta”. Napisał wiele lat temu, ale dziś jest inaczej, bo nawet tu w Jaśle ta pamięć o Żołnierzach Wyklętych nie zaginęła.

Parlamentarzysta przypomniał nazwiska osób wywodzących się z terenu ówczesnej Jasielszczyzny, które po 1945 roku podjęły się walki z sowieckim okupantem i polskimi instytucjami komunistycznymi. Lista zawiera około pięćdziesięciu pozycji, jednak nadal jest niepełna i wielu bezimiennych bohaterów tamtych czasów nadal oczekuje na swoje odkrycie.

Na terenie naszego powiatu w walkę z reżimem komunistycznym zaangażowani byli m.in. Edward Bożek, Kazimierz Budziak, Stanisław Budziak, Bronisław Cichoń, Czesław Cichoń, Stanisław Cichoń, Władysław Dąbek, Adam Droździewicz, Albin Filus, Stanisław Gleń, Franciszek Gorgosz, Ludwik Gowin, Kazimierz Grzywacz, Antoni Holik, Władysław Igielski, Eugeniusz Kiszczuk, Adolf Kosiek, Józef Liszka, Józef Modrzejewski, Roman Myśliwiec ps. Bogdan, Roman Myśliwiec ps. Wrzos, Wojciech Najbar, Eugeniusz Niziołek, Ludwik Ochwat, Stanisław Popielarz, Zbigniew Paczosa, Jerzy Patroś, Katarzyna Pec-Garbarz, Bronisław Pięta, Józef Pięta, Stefan Pilawski, Władysław Rosół, Marian Skrzypek, Stanisław Skrzypek, Jan Skrzyszowski, Bronisław Smaś, Jan Sychta, Mieczysław Szetela, Władysław Szewczyk, Bronisław Szurlej, Władysław Szwaja, Józef Szymkowicz, Zygmunt Waśko, Stanisław Wojdyła, Tadeusz Wiśniewski, Antoni Zawadzki, Karol Żabiński, Stanisław Żabiński.

Do antykomunistycznej konspiracji dołączyli również księża: ks. Stanisław Kułak, ks. Wojciech Lorenc, ks. Florian Zając, ks. Stanisław Zuba, o. Bolesław Nowakowski, ks. Józef Bełch.

– Księża byli nieustraszonymi głosicielami prawdy. Krytykowali bezbożne prawa, demaskowali zło nazywając je po imieniu. Symbolem oporu przy zniewoleniu narodu, a zarazem ofiarą represji komunistycznych, stał się prymas Stefan Wyszyński. Wielu księży związanych z rejonem jasielskim włączyło się do antykomunistycznej konspiracji. – mówił Bogdan Rzońca.

W dalszej części obchodów Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych przygotowanych przez Starostwo Powiatowe w Jaśle odbyła się w auli Zespołu Szkół nr 4 w Jaśle konferencja naukowa połączona z koncertem przygotowanym przez młodzież szkolną. Referat o „cichociemnym” majorze Hieronimie Dekutowskim ps. „Zapora” wygłosił dr Krzysztof Tochman z IPN w Rzeszowie.

Wieczorem, o godzinie 18:00. W Kolegiackiej Parafii pw. Wniebowzięcia Maryi Panny w Jaśle odprawiona została msza święta w intencji żołnierzy niezłomnych. Mszę sprawował i kazanie wygłosił proboszcz parafii Zbigniew Irzyk. We mszy św. udział wzięły poczty sztandarowe ze szkół ponadgimnazjalnych.

JM

Relacje z uroczystości na innych portalach:

W procesie o zabójstwo ks. Popiełuszki oskarżono i skazano na więzienie cztery osoby: kpt. Grzegorza Piotrowskiego (głównego zabójcę księdza) i płk. Adama Pietruszkę (przełożonego Piotrowskiego) na 25 lat pozbawienia wolności, a także por. Leszka Pękalę i por. Waldemara Chmielewskiego odpowiednio na 15 i 14 lat więzienia. Wszyscy byli funkcjonariuszami Departamentu IV MSW, którego celem w latach PRL było zwalczanie Kościoła katolickiego.

19 października 2018 roku obchodziliśmy 34 rocznicę męczeńskiej śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki.

W procesie o zabójstwo ks. Popiełuszki oskarżono i skazano na więzienie cztery osoby: kpt. Grzegorza Piotrowskiego (głównego zabójcę księdza) i płk. Adama Pietruszkę (przełożonego Piotrowskiego) na 25 lat pozbawienia wolności, a także por. Leszka Pękalę i por. Waldemara Chmielewskiego odpowiednio na 15 i 14 lat więzienia. Wszyscy byli funkcjonariuszami Departamentu IV MSW, którego celem w latach PRL było zwalczanie Kościoła katolickiego.

Mimo upływu 34 lat od zabójstwa ks. Jerzego do dziś nie wiadomo, czy za zabójcami z IV Departamentu MSW stali wyżej usytuowani mocodawcy.

W tym roku jest to również, po raz pierwszy obchodzony Narodowy Dzień Pamięci Duchownych Niezłomnych.

W Jaśle uroczystości rozpoczęły się o godz. 10.00 w II Liceum Ogólnokształcącym. Starosta Jasielski Adam Pawluś przywitał przybyłych gości, oraz licznie zgromadzoną młodzież jasielskich szkół ponadgimnazjalnych. Wygłosił też krótkie przemówienie o działalności ks. Jerzego, uczestnictwie jasielskiej „Solidarności” w pogrzebie ks. Jerzego i wmurowaniu tablicy upamiętniającej jego męczeńską śmierć.

Następnie Dyrektor II LO – Stefan Juryś odczytał list Wojewody Ewy Leniart skierowany do uczestników uroczystości.

Uczniowie II Liceum przygotowali inscenizację słowno – muzyczną poświęconą bł. ks. Jerzemu Popiełuszce, która została przyjęta gromkimi oklaskami.

Z kolei dr Artur Brożyniak z IPN w Rzeszowie wygłosił referat „Ks. Jerzy Popiełuszko kapelan Solidarności”.

Po referacie swoimi wspomnieniami związanymi z ks. Popiełuszką podzieliła się p. Senator Alicja Zając.

O godz. 18.00 w kościele pw. Św. Stanisława BM w Jaśle odbyła się Msza Św. koncelebrowana w intencji rychłej kanonizacji bł. ks. Jerzego Popiełuszki, której przewodniczył ks. Artur Kostrząb. Homilię wygłosił ks. dr Stanisław Marczak.

Uroczystość uświetniły liczne poczty NSZZ „Solidarność” i jasielskich szkół ponadgimnazjalnych.

Po Mszy św. uczestnicy uroczystości udali się pod tablicę upamiętniającą bł. ks. Jerzego Popiełuszkę, przy której drużyna strzelców z LO w Kołaczycach wystawiła honorową wartę oraz odczytała apel poległych poświęcony niezłomnym kapłanom. Następnie złożono wieńce i kwiaty oraz zapalono znicze. Na zakończenie Adam Pawluś, Starosta Jasielski, podziękował organizatorom za przygotowanie i uczestnikom za uświetnienie tej uroczystości, a zebrani odśpiewali pieśń „Ojczyzno ma”.

Więcej na temat uroczystości można zobaczyć:

Warto posłuchać:

lub:

JM.

Wartę honorową pełnili harcerze oraz uczniowie klas mundurowych z Zespołu Szkół w Trzcinicy.

Obchody Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” w Jaśle zgromadziły oprócz rządzących także harcerzy i uczniów jasielskich szkół.

Tegoroczne obchody Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych odbyły się przed budynkiem mieszczącym się na ulicy Lwowskiej, w którym tuż po zakończeniu wojny mieścił się Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego. Po apelu pamięci kwiaty pod tablicą poświeconą represjonowanym przez UB w latach 40 i 50-tych, złożyli: parlamentarzyści, delegacje władz miasta, powiatu, stowarzyszeń, organizacji i instytucji.

Wartę honorową pełnili harcerze oraz uczniowie klas mundurowych z Zespołu Szkół w Trzcinicy.

Obchody Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” w Jaśle zgromadziły oprócz rządzących także harcerzy i uczniów jasielskich szkół.

.

Po zakończonych uroczystościach przed „katownią UB” w Zespole Szkół nr 4 w Jaśle odbyła się konferencja naukowa poświecona działalności żołnierzy wyklętych na Podkarpaciu. Aulę szkoły zapełniła licznie przybyła młodzież szkół ponadgimnazjalnych powiatu Jasielskiego.

Po części artystycznej przygotowanej przez uczniów Zespołu Szkół nr 4 głos zabrał dr Krzysztof  Tochman z Oddziału IPN w Rzeszowie. Przedstawił sylwetkę jednego z Żołnierzy Wyklętych – „cichociemnego” mjr. Hieronima Kazimierza Dekutowskiego, ps. „Zapora”.

Mjr. Hieronim Kazimierz Dekutowski, ps. „Zapora” skakał do Polski w nocy 16/17 września 1943 r. - Po aklimatyzacji w Warszawie Dekutowski w stopniu podporucznika przydzielony został do Kedywu Okręgu AK Lublin, Inspektorat Rejonowy Zamość. Przybył do Zwierzyńca i początkowo był oficerem w oddziale partyzanckim ppor. Tadeusza Kuncewicza ps. „Podkowa”, operującym w lasach zwierzynieckich. W listopadzie 1943 r. objął dowództwo wydzielonego z oddziału „Podkowy”, plutonu ok. 35 partyzantów. Miejscem jego postoju był obszerny bunkier w lesie na tzw. Łyścu (Topóleckie Doły), koło Hoszni Ordynackiej. M.in. na początku grudnia 1943 r. brał udział w akcji na zasiedloną przez Niemców wieś Źrebce, w likwidacji konfidentów niemieckich oraz polskich band rabunkowych. Już w tym czasie dał się poznać jako doskonały dywersant i dowódca wyjątkowo dbały o swoich podkomendnych. Na początku 1944 r. wyjechał do Lublina, gdzie został mianowany trzecim dowódcą Oddziału Dyspozycyjnego Kedywu i komendantem Kedywu w Inspektoracie Rejonowym AK Lublin-Puławy. Z wielkim zaangażowaniem przystąpił do odtwarzania i organizowania oddziału dyspozycyjnego Oddziałów Partyzanckich I baonu 8 pp Leg. AK, tj. późniejszej 1 kompanii 8 pp Leg. Sformował go z istniejących już patroli dywersyjnych: „Wampira” (Mieczysław Szymanowski), „Maksa” (Stanisław Rolla), „Kordiana” (January Rusch), „Grzechotnika” (Mieczysław Cieszkowski), „Ducha” (Aleksander Sochalski), „Babinicza” (Stanisław Piecyk), „Szmerlinga” (Mieczysław Lorentz) i „Żbika” (Stanisław Jasiński). Swoim zastępcą wyznaczył ppor. Stanisława Wnuka ps. „Opal”. Po zakończeniu II wojny światowej „Zapora” pozostał w konspiracji. Wraz ze swym oddziałem działał na Lubelszczyźnie. Po wkroczeniu Sowietów na Lubelszczyznę w lipcu 1944 r. nastąpiło rozwiązanie 8. pp Legionów AK w ramach którego walczył „Zapora” ze swoją kompanią. Już w sierpniu 1944 r. ponownie „Zapora” zmobilizował swój oddział na pomoc walczącej Warszawie, jednak nie udało mu się przekroczyć Wisły. Później ukrywał się. Wskutek represji okupanta i rodzimego aparatu bezpieczeństwa, w styczniu 1945 r. wznowił działalność polegającą głównie na samoobronie, w sile około 40 żołnierzy AK. Na przełomie kwietnia i maja 1945 r. nawiązał współpracę z NSZ, m.in. podporządkował mu się oddział Bolesława Świątka „Jerzego”, a następnie kompania dezerterów ludowego WP pod dowództwem ppor. Romana Sochala „Juranda” i pluton ppor. Stanisława Łukasika „Rysia”, z którym współpracował za czasów okupacji niemieckiej. W maju zreorganizował swoje Zgrupowanie i podzielił na cztery kompanie. M.in. jego pododdziały zdobyły posterunek MO w Urzędowie oraz wykonały kilka akcji na terenie Zamojszczyzny. W czerwcu 1945 r. jego zgrupowanie osiągnęło stan ok. 150 żołnierzy. Pod koniec lipca ujawnił część podległych żołnierzy, a w sierpniu, wobec ciężkiej sytuacji militarnej, zaprzestał walki i ponownie rozwiązał zgrupowanie, zachowując szczątkową strukturę organizacyjną. Na czele kilkunastu żołnierzy wyruszył po raz pierwszy na Zachód, z zamiarem przedostania się do alianckiej strefy okupacyjnej Niemiec. Ostatecznie rozbici w Czechosłowacji, zmuszeni zostali do ewakuacji na teren Lubelszczyzny, ale później odtworzył swój ddział. od koniec 1945 r. ponownie odtworzył zgrupowanie, które plutonami działało na obszarze od Puław i Lublina przez Zamość i Zwierzyniec do Mielca, Tarnobrzega, a nawet częściowo i Jasła. Pod koniec lipca 1946 r. na czele części swojego zgrupowania wykonał rajd na teren woj. rzeszowskiego, gdzie plutony „Misia”, „Renka” i „Jadzinka” zlikwidowały komendanta posterunku MO w Grębowie oraz stoczyli zwycięskie walki koło miejscowości Świtaki, Ostrowy Tuszowskie i Cmolasie, rozbijając m.in. pododdział sowieckich wojsk pancernych. W sierpniu nawiązał kontakt z oddziałami Wojciecha Lisa i Aleksandra Rusina. W okolicach Mielca Zaporczycy wsparci przez żołnierzy Lisa i Rusina przeprowadzili kilka akcji, m. in. rozbili posterunek MO w Tuszowie Narodowym, Czudcu i opanowali stację kolejową w Tuszowie Narodowym i pociąg osobowy, gdzie przeprowadzili rewizję. Pod koniec października 1946 r. pluton pod dowództwem „Jadzinka” przeszedł na Zamojszczyznę, gdzie dokonał szeregu akcji zaopatrzeniowych i zbrojnych przeciwko siłom reżimowym i ich instytucjom. Po sfałszowanych wyborach przez komunistów 19 stycznia 1947 r. i ogłoszonej w lutym „amnestii”, zapadła decyzja Sztabu Zgrupowania o konieczności podjęcia rozmów w zamian m. in. za zwolnienie z więzień komunistycznych działaczy WiN, w tym m.in. kpt. Franciszka Abraszewskiego ps. „Boruta”, byłego inspektora lubelskiego WiN. Po kolejnych rozmowach z resortem bezpieczeństwa, m.in. w Bełżycach, ostatecznie w marcu ujawniła się część kadry zaporczyków. Sam „Zapora” ujawnił się w czerwcu 1947 r. we wsi Siewalka, gdzie podpisał blankiet deklaracji ujawnieniowej. Jednak nie był on przepustką do wolności…  Został aresztowany 16 września 1947 r. podczas próby wydostania do zachodniej Europy. Jak duża była skala rozpracowania majora Dekutowskiego przez Urząd Bezpieczeństwa?  - W różnym czasie rozpracowaniem Hieronima Dekutowskiego, jak ustalił dr Leszek Pietrzak, zajmowało się kilkudziesięciu informatorów, głównie z pionu Urzędu Bezpieczeństwa i zapewne sowieckich służb specjalnych. Jednak wśród najważniejszych konfidentów były przynajmniej trzy osoby – dwie z kierownictwa lubelskiego WiN oraz jego przyjaciel i zastępca – kpt. Stanisław Wnuk, TW UB/SB o ps. „Dziadek”, „Iskra” vel „Żmudzki”. Tak więc łączniczka Komendy Okręgu Lubelskiego WiN Helena Moor, czyli TW UB/SB o ps. „Lena”, a przede wszystkim były komendant Inspektoratu Lubelskiego WiN kpt. Franciszek Abraszewski – TW „Maciejewski” vel „Kwiatkowski”, który wyprawę na Zachód organizował… Potwierdzają to liczne relacje żołnierzy zgrupowania. Dużo do powiedzenia w sprawie ucieczki miałby również ostatni przed ujawnieniem inspektor lubelski Władysław Siła-Nowicki „Stefan”, który wyprawił się i uciekał razem z „Zaporą” i jako jedyny zachował życie. Niestety, z sobie wiadomych tylko względów milczał jak przysłowiowy „grób”. Do tej pory nie wiadomo, jak „wpadł” z grupą swoich współpracowników „Zapora”, kiedy dokładnie to nastąpiło, gdzie i w jakich okolicznościach. Jedno jest pewne. Nad ujęciem mjr. Hieronima Dekutowskiego pracowała od dłuższego czasu specjalna grupa Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, zapewne nawet z pominięciem lokalnych struktur UB.

.

Konferencję zakończyło krótkie wystąpienie naszego Prezesa skierowane do zebranej młodzieży.

W ramach obchodów odbyła się w dniu 3 marca b.r. w Kościele Kolegiackim pw. WNMP (Fara) w Jaśle Msza Św. w intencji Żołnierzy Wyklętych. Mszę Św. odprawili : ks. Krzysztof Kołodziejczyk i ks. Stanisław Woźniak. W wygłoszonej homilii ks. Kołodziejczyk powiedział:

Świadomość odpowiedzialności. Aby prawda, która przez Tyla lat była tłumiona i wciąż jeszcze nie wyszła na jaw została ujawniona. Nie po to, by się na kimś mścić, ale właśnie po to, by uświadomić sobie, kto jest za co odpowiedzialny. By prawda zwyciężyła. By karmiła kolejne pokolenia tych, którzy zaczynają rosnąć w naszej Polsce, którzy tej świadomości nie mają. Ta świadomość odpowiedzialności mających wtedy władzę, a niszczących od korzenia polskość, religijność, miłość do Ojczyzny, potrafili za to uczciwie i jasno stanąć przed Bogiem, przed sobą i chociażby podjąć drogę pokuty. Choć już tego się naprawić nie da. Nie da się wrócić życia tysiącom ludzi, których mordowano za wierność Ojczyźnie.

Świadomość odpowiedzialności to również coś, co ma dotknąć nas. Mianowicie że dziś w naszych warunkach jest wolność Polski. Dziś w naszych rękach jest jest jej czystość, wierność, uczciwość, pracowitość. Odpowiedzialność za to co się dzieje poprzez konkretne sprawy: wybory, decyzje, protesty, upomnienia, pamięć, konsekwentne egzekwowanie tego co ma być, co zostało obiecane. Przypominanie, pukanie do drzwi takich czy innych. To jest świadomość odpowiedzialności. Bo tylko wtedy, kiedy mamy świadomość odpowiedzialności jest możliwe zwycięstwo prawdy.

Czas Wielkiego Postu to czas, kiedy trzeba sobie uświadomić, za czym gonisz, jakie są twoje pragnienia, dlaczego do takiej czy innej organizacji należysz. Czy jest to intencja wynikająca z miłości do Boga i Ojczyzny, czy tez chęć zrobienia sobie dobrze, swoich interesów. Czy to jest rzeczywiście podążanie zaprawdą.

J.M.

Relacje z uroczystości na innych portalach:

.

Foto: J.Nowak

o nadaniu rondu w Jaśle – Sobniowie imienia Adama Lazarowicza. Życiorys tego bohaterskiego żołnierza oraz związki jego Rodziny z Jasłem zostały opisane w lipcowym numerze „Obiektywu”.

Jak już informowaliśmy 20 czerwca 2016 r. Rada Miasta Jasła podjęła uchwałę

o nadaniu rondu w Jaśle – Sobniowie imienia Adama Lazarowicza. Życiorys tego bohaterskiego żołnierza oraz związki jego Rodziny z Jasłem zostały opisane w lipcowym numerze „Obiektywu”.

Stowarzyszenie „Solidarni w Jaśle”, inicjator podjęcia tej uchwały, postanowiło o tym doniosłym fakcie powiadomić Rodzinę Adama Lazarowicza.

2 października b.r. na naszą prośbę Jaślanin – Janusz Pawlik, skarbnik Gminy Jasło,

będąc we Wrocławiu, odwiedził mieszkających tam członków Rodziny uczczonego wspomnianą decyzją Żołnierza Wyklętego. Spotkał się ze Zbigniewem Lazarowiczem – synem Adama oraz Przemysławem, synem Zbigniewa. Obaj byli działaczami „Solidarności” internowanymi w stanie wojennym. Zbigniew Lazarowicz to także uczestnik walk z niemieckim najeźdźcą w czasie II wojny światowej, a potem żołnierz podziemia antykomunistycznego. Pan Janusz przekazał specjalny list od Burmistrza Miasta Jasła Ryszarda Pabiana, uchwałę Rady Miasta oraz materiały książkowe, w tym książkę Zdzisława Świstaka „Encyklopedia Jasła”, broszury i inne pamiątki dotyczące Jasła oraz kilka egzemplarzy „Obiektywu” ze wspomnianym artykułem. Wręczył także 10 dużych kolorowych zdjęć wspomnianego ronda wykonanych przez znanego jasielskiego fotografika Marka Maczugę (także na dyskietce).

Pan Zbigniew, urodzony w Jaśle, oraz Jego Rodzina, byli bardzo zadowoleni z faktu uczczenia Adama Lazarowicza w mieście, z którym łączą ich liczne związki.

Stowarzyszenie otrzymało od Pana Zbigniewa dwie książki: Z. Lazarowicza – Klamra. Mój Ojciec (także w wersji audio) oraz Jadwigi Lazarowicz (żona Adama) – Stracony dom. Przekazał nam także kilka broszurek swojego autorstwa traktujących

o bohaterach zmagań z niemieckimi wojskami, a potem z komunistycznym aparatem represji. Pan Zbigniew przyjął zaproszenie władz Jasła do odwiedzenia naszego miasta.

4 października Pan Zbigniew Lazarowicz skontaktował się telefonicznie z autorem niniejszego tekstu przekazując podziękowania Stowarzyszeniu za podjęcie inicjatywy, która doprowadziła do uczczenia w Jaśle pamięci Jego Ojca. Złożył podziękowanie wszystkim, którzy do tego przyczynili się. Przyjął ponowne zaproszenie do odwiedzenia naszego Miasta.

Stowarzyszenie „Solidarni w Jaśle” pragnie raz jeszcze podziękować Radzie Miasta Jasła oraz Panu Burmistrzowi. Jego pracownicy: Pan Paweł Rzońca, Pan Wojciech Głowa oraz Pan Roman Marek także wsparli znacząco nasze działania związane z nadaniem imienia rondu oraz przygotowaniem materiałów dla Rodziny A. Lazarowicza.  Dziękujemy także Panu Markowi Maczudze, który nieodpłatnie przygotował wspomniane zdjęcia. Panu Januszowi Pawlikowi dziękujemy za spełnienie naszej prośby i przekazanie wyrazów wdzięczności Rodzinie Adama Lazarowicza i przygotowanych materiałów.

Kazimierz Poniatowski – Stowarzyszenie „Solidarni w Jaśle”