.

Życzymy dużo zdrowia, wielu radosnych chwil w gronie najbliższych, miłości i umocnienia w przekonaniu o uczestnictwie w Bożym planie zbawienia.

.

Błogosławionych Świąt Wielkiej Nocy!

Na święta Wielkiej Nocy życzymy Państwu obfitości łask od Zmartwychwstałego Chrystusa.

Niech Jego Zwycięstwo nad grzechem i śmiercią wleje w Państwa serca otuchę i pocieszenie.

.

Życzymy dużo zdrowia, wielu radosnych chwil w gronie najbliższych,

miłości i umocnienia w przekonaniu o uczestnictwie w Bożym planie zbawienia.

.

Błogosławionych Świąt Wielkiej Nocy!

.

Serdecznie zapraszamy do udziału w powiatowych obchodach Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Uroczystość ta stanowi wyraz hołdu dla bohaterów podziemia niepodległościowego oraz świadectwo naszej wspólnej troski o zachowanie pamięci historycznej. Państwa obecność nada obchodom szczególną rangę i podkreśli ich doniosły, patriotyczny charakter.

W załączeniu plakat zawierający szczegółowy harmonogram wydarzenia.

Serdecznie zapraszamy do udziału w powiatowych obchodach Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy

Wyklętych. Uroczystość ta stanowi wyraz hołdu dla bohaterów podziemia niepodległościowego oraz

świadectwo naszej wspólnej troski o zachowanie pamięci historycznej. Państwa obecność nada obchodom

szczególną rangę i podkreśli ich doniosły, patriotyczny charakter.

W załączeniu plakat zawierający szczegółowy harmonogram wydarzenia.

Stowarzyszenie „Solidarni w Jaśle”

NSZZ „Solidarność” Region Podkarpacie Oddział w Jaśle

I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle

zapraszają 18 października 2024 r. na obchody

Narodowego Dnia Pamięci Duchownych Niezłomnych

w 40. rocznicę męczeńskiej śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki

Szczegóły w plakacie poniżej.

Starosta Jasielski

Stowarzyszenie „Solidarni w Jaśle”

NSZZ „Solidarność” Region Podkarpacie Oddział w Jaśle

I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle

zapraszają 18 października 2024 r. na obchody

Narodowego Dnia Pamięci Duchownych Niezłomnych

w 40. rocznicę męczeńskiej śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki

Szczegóły w plakacie poniżej.

W sobotę – 19 października o godz. 17:30 w kościele p.w. św. Stanisława B.M. będzie odmawiany „ostatni różaniec ks. Jerzego Popiełuszki”.

Są to rozważania różańcowe księdza Jerzego Popiełuszki z kościoła Świętych Polskich Braci Męczenników w Bydgoszczy z 19 października 1984 roku. To ostatnie słowa księdza Jerzego Popiełuszki wypowiedziane publicznie. Jeszcze tego samego wieczoru, niedługo po modlitwie, został porwany.

Prosimy o liczne uczestnictwo w modlitwie.

W sobotę – 31 sierpnia o godz. 18.00  w kościele p.w. Św. Stanisława BM w Jaśle zostanie odprawiona Msza Święta w kolejną – 44 rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych, oraz w intencji zmarłego ks. dr Stanisława Marczaka i ks. Stanisława Kołtaka.
Serdecznie zapraszamy.

w Kościele pw. św. Stanisława BM.

Program uroczystości w plakacie poniżej.

19.10.2022 r. w 38 rocznicę śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki zapraszamy do udziału w uroczystościach

w Kościele pw. św. Stanisława BM.

Program uroczystości w plakacie poniżej.

Bł. ks. Jerzy Popiełuszko był kapelanem warszawskiej „Solidarności”, obrońcą praw człowieka w PRL, wielkim patriotą i kapłanem.

W tym roku obchodzimy 37. rocznicę śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki. 19 października to również Narodowy Dzień Pamięci Duchownych Niezłomnych.

Bł. ks. Jerzy Popiełuszko był kapelanem warszawskiej „Solidarności”, obrońcą praw człowieka w PRL, wielkim patriotą i kapłanem.Odważnie występował przeciwko władzy komunistycznej, jego homilie przyciągały tłumy wiernych, inspirowały do sprzeciwu przeciwko totalitaryzmowi. Celebrował comiesięczne Msze Święte za Ojczyznę, gromadzące wokół świątyni wielotysięczne tłumy. W czasie Stanu Wojennego ksiądz Jerzy występował w obronie internowanych, wskutek czego stał się obiektem nękania i prowokacji ze strony służb komunistycznego reżimu. Swoją ostatnią duszpasterską podróż odbył 19 października 1984 roku do parafii Świętych Polskich Braci Męczenników do Bydgoszczy. Podczas podróży powrotnej został porwany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, torturowany, a następnie brutalnie zamordowany. Zginął śmiercią męczennika za wiarę i Ojczyznę.

Dzień śmierci błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszki – symbolu męczennika, zamordowanego z nienawiści, duchownego, który w swych homiliach piętnował okrucieństwo władz, bronił prawdy, upominał się o prawa obywatelskie, ale przede wszystkim jednak, zgodnie z duchem Ewangelii, głosił zasadę „Zło dobrem zwyciężaj” – został ustanowiony Narodowym Dniem Pamięci Duchownych Niezłomnych.

19 października to dzień wspomnień, wyraz hołdu dla wszystkich kapłanów i duchownych, którzy poprzez swoją niezłomną i nieugiętą postawę pozostali wierni Bogu i Ojczyźnie. Nie udało się ich zwyciężyć ani złamać. Nie ulegli pozorom, nie poszli na kompromisy z rzeczywistością. Niezłomni kapłani ginęli ramię w ramię z rodakami: w Katyniu, Charkowie i Miednoje, ale też w obozach koncentracyjnych, byli prześladowani i mordowani przez władze PRL-u.

Również w tym roku 19 października, w 37. rocznicę porwania i męczeńskiej śmierci ks. Jerzego Popiełuszki w Jaśle uroczyście uczczono Narodowy Dzień Pamięci Duchownych Niezłomnych.

Uroczysta Msza Święta rocznicowa w intencji Duchownych Niezłomnych i rychłej kanonizacji kapłana odprawiona została w kościele p.w. św. Stanisława BM w Jaśle. Liturgii przewodniczył ks. Zbigniew Irzyk – Dziekan Dekanatu Jasło Wschód, a homilię wygłosił ks. Łukasz Ślusarczyk.

We Mszy św. udział wzięły poczty sztandarowe „Solidarności” i  jasielskich szkół, przedstawiciele władz samorządowych i służb mundurowych i licznie zebrani członkowie i sympatycy Solidarności. Mszę uświetnił swoim śpiewem chór „Soli Deo” z I LO w Jaśle.

Po Mszy św. delegacje złożyły kwiaty i zapalono znicze pod tablicą poświęconą bł. ks. Jerzemu Popiełuszce. Następnie uczestnicy uroczystości odśpiewali pieśń „Ojczyzno ma”. Uczeń II liceum Ogólnokształcącego w Jaśle Kamil Sroka wygłosił krótki referat na temat Duchownych Niezłomnych i ks. Jerzego.

Uroczystość zakończyło wystąpienie Starosty Adama Pawlusia, który w swoim przemówieniu podziękował zgromadzonym za przybycie na uroczystość, a uczniom – za jej przygotowanie. Przypomniał także historię powstania i umieszczenia na ścianie frontowej „małego kościółka” tablicy poświęconej ks. Jerzemu Popiełuszce. Podkreślił, że dopiero niedawno dowiedział się, kto ją stworzył w Krakowie. Przypomniał sylwetki jej twórców: Andrzeja Fusa – działacza struktur „Solidarności” Krowodrza w Krakowie, Mariana Gołogórskiego – artysty rzeźbiarza, autora i wykonawcy głowy oraz dłoni ks. Jerzego Popiełuszki, a także nie żyjącego już Zdzisława Buckiego, który w swojej firmie „Metal-Kolor” przy ul. Starowiślna 53 w Krakowie, wykonał tablicę wraz z napisami.

Linki do relacji z uroczystości:

J.M.

O godz. 18:00 – Msza Święta w intencji Duchownych Niezłomnych i rychłej kanonizacji bł. ks. Jerzego Popiełuszki (Kościół pw. św. Stanisława BM w Jaśle), po której złożone zostaną kwiaty i zapalone znicze pod tablicą poświęconą bł. ks. Jerzemu Popiełuszce.

Przed Mszą Św., o godz. 17:30 odmówimy modlitwę różańcową w tej intencji.

Serdecznie zapraszamy!

We wtorek, 19 października, w Jaśle odbędą się uroczystości związane z obchodami Narodowego Dnia Pamięci Duchownych Niezłomnych.

O godz. 18:00 – Msza Święta w intencji Duchownych Niezłomnych i rychłej kanonizacji bł. ks. Jerzego Popiełuszki (Kościół pw. św. Stanisława BM w Jaśle), po której złożone zostaną kwiaty i zapalone znicze pod tablicą poświęconą bł. ks. Jerzemu Popiełuszce.

Przed Mszą Św., o godz. 17:30 odmówimy modlitwę różańcową w tej intencji.

Serdecznie zapraszamy!

Przed rozpoczęciem uroczystości przy tablicy na grobie matki działacza jasielskiej „Solidarności” Jerzego Polaka zebrali się jego najbliżsi.

31 sierpnia b.r. odbyły się w Jaśle uroczystości związane z 41. rocznicą powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”.

Przed rozpoczęciem uroczystości przy tablicy na grobie matki działacza jasielskiej „Solidarności” Jerzego Polaka zebrali się jego najbliżsi.

Wśród obecnych była jego córka Aleksandra Polak – Jackson oraz siostry Irena Florczyk i Maria Kalita z rodzinami. Złożono kwiaty, zapalono znicze i odmówiono modlitwę w intencji zmarłego, wszystkich bohaterów „Solidarności” i Ojczyzny.

Spotkanie odbyło się w Sali Zespołu Szkół nr 4 w Jaśle, gdzie w trakcie uroczystości została otwarta i poświęcona Izba Pamięci NSZZ „Solidarność” im. Jerzego Polaka.

Uroczystości rozpoczął Starosta Jasielski Adam Pawluś, który przedstawił zaproszonych gości i podziękował wszystkim zaangażowanym w realizację tego przedsięwzięcia.

- Stowarzyszenie Solidarni w Jaśle jest inicjatorem przedsięwzięcia, jakim jest Izba Pamięci im. Jerzego Polaka. (…) Cieszę się, że po wielu próbach udało się utworzyć w Jaśle miejsce, gdzie zgromadzone zostaną pamiątki związane z powstaniem i działaniem tego ruchu. Miejsce to jest poświęcone wydarzeniom, dzięki którym w Jaśle i w powiecie jasielskim zakończył się PRL. – mówił Starosta

- Jestem dumny, że spotykamy się dzisiaj, aby uroczyście otworzyć to miejsce, bowiem dzięki wielkiemu sercu i pracy udało się ocalić od zapomnienia jakże ważną cześć polskiej drogi do wolności. Cieszy mnie również fakt, że miejsce to zostało nazwane imieniem naszego kolegi Jerzego Polaka – działacza „Solidarności”, który niedawno od nas odszedł. Mimo, że od 1988 roku mieszkał w USA sercem był z nami angażując się w życie Polski i Polonii. W strukturach jasielskiej, podziemnej „Solidarności” zajmował się dokumentacją fotograficzną podejmowanych działań. Kierował podziemną pracownią fotograficzną, która znajdowała się w podziemiach Kołtakówki.

Podczas spotkania głos zabrała córka Jerzego Polaka – Aleksandra Polak – Jackson.

- W imieniu własnym, swojej mamy, siostry i brata pragnę podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do upamiętnienia mojego taty w ten szczególny sposób. Dziękuję pomysłodawcy tego spotkania Panu Rozenbeigerowi oraz członkom Stowarzyszenia Solidarni w Jaśle.

Pani Aleksandra podkreśliła, że Polska była dla jej ojca pierwszą ojczyzną i zawsze interesowało go to, co dzieje się w jego rodzinnym mieście Jaśle. Starał się utrwalać pamięć o „Solidarności” organizując w Stanach Zjednoczonych liczne wystawy, w tym jedną wspólnie z nią na Uniwersytecie w Bostonie.

Sprawy Polski nigdy nie były mu obce. Podczas wizyty prezydenta Andrzeja Dudy w USA był w grupie przedstawicieli amerykańskiej Polonii, która go powitała.  Towarzyszył mu również podczas spotkań wyborczych w Warszawie.

Opisywała jak emocjonalnie przeżywał każdą wizytę u swoich licznych przyjaciół w Polsce i jak bardzo był szczęśliwy, kiedy odebrał z polskiego konsulatu Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Chciał, żeby na tablicy na grobie, w którym pochowana jest jego ukochana mama była o nim wzmianka. Zależało mu na słowach Syn Narodu Polskiego i jego wola została spełniona.

Następnie Prezes Zarządu Stowarzyszenia Solidarni w Jaśle Kazimierz Rozenbeiger przedstawił krótko eksponaty znajdujące się w Izbie Pamięci i podziękował tym, którzy przyczynili się do jej powstania, oraz odczytał fragmenty listu, nadesłanego w 2018 r. przez śp. Jerzego Polaka, które do tej pory pozostają aktualne.

Bardzo mnie cieszy, że obecny rząd realizuje tę socjalną część programu pierwszej „Solidarności”. Tej czarno-białej, jak na moich zdjęciach z lat 80-tych. Moim przesłaniem, jako fotografa „Solidarności” było ocalić od zapomnienia jak największą ilość ludzi i zdarzeń mających związek ze społecznym i solidarnościowym ruchem oporu przed totalitarnym, prosowieckim władzom komunistycznym. Wiedziałem wtedy i dzisiaj z perspektywy czasu zauważam, że nasza sytuacja polityczna i nasz los zależy przede wszystkim od nas. Od milionów, którzy swoją masą, liczebnością i siłą, wiarą mogą wprowadzać dużo dobrych zmian. To my, zwykli ludzie swoim działaniem i siłą wiary zwyciężyliśmy zło, jakim był totalitarny system (…). To miliony ludzi są bohaterami tamtych czasów.

Zastępca Przewodniczącego Komisji Krajowej i przewodniczącego Zarządu Regionu Podkarpacie NSZZ „Solidarność” Tadeusz Majchrowicz przypomniał ogromną rolę Kościoła w kształtowaniu się ruchu „Solidarności”.

Senator RP Alicja Zając opowiedziała o swoich wspomnieniach związanych z śp. Jerzym Polakiem.

Jako ostatnia głos zabrała Poseł na Sejm RP Maria Kurowska, która podzieliła się swoimi wspomnieniami z okresu Solidarności.

Po zakończeniu spotkania odbyło się uroczyste poświęcenie Izby Pamięci im. Jerzego Polaka, po którym uczestnicy udali się na mszę w kościele Św. Stanisława BM w Jaśle.

W kościele pw. św. Stanisława BM, niegdyś bastionie podziemnej „S”, koncelebrowanej mszy św. przewodniczył ks. Piotr Steczkowski, kanclerz Kurii Diecezjalnej w Rzeszowie. Homilię wygłosił ks. Stanisław Marczak, były kapelan jasielskiej „S”.

Po mszy złożono kwiaty przed tablicą upamiętniającą ks. Jerzego Popiełuszkę. Pochyliły się sztandary „S”, Huty Szkła, Zakładu Gazowniczego i Gamratu. Uroczystość zakończyła się odśpiewaniem hymnu państwowego i pieśni „Ojczyzno ma”.

Po złożeniu kwiatów ponownie zabrał głos Tadeusz Majchrowicz, który w imieniu swoim i NSZZ „Solidarność” podziękował wszystkim za wspólną modlitwę.

Zwrócił uwagę, że w tym roku przypada nie tylko 41. rocznica podpisania porozumień sierpniowych, ale również 40. rocznica ukazania się tygodnika „Solidarność”. – Moje pokolenie pamięta jak do kiosku ustawiały się kolejki, żeby móc poczytać tego prawdziwego słowa, tego słowa prawdy. Kolejny raz został nadany tytuł Człowieka Roku Tygodnika Solidarność. W tym roku tym bohaterem był Andrzej Rozpłochowski, legendarny lider Solidarności, który był skazany na emigrację i wiele lat spędził w Stanach Zjednoczonych. Teraz kiedy wrócił do Polski doczekał się tego momentu, że został uhonorowany tym tytułem.

Przypomniał także o 40. Rocznicy pierwszego Krajowego Zjazdu Delegatów „Solidarności”. Tadeusz Majchrowicz podkreślił, że gdyby nie „Solidarność” nie było by samorządu terytorialnego, w takiej formie w jakiej teraz funkcjonuje. Wyraził przy tym żal, że samorząd który odrodził się dzięki Solidarności zapomina o jej ludziach.

Tadeusz Majchrowicz podkreślił, że „Solidarność”: była, jest i będzie jeszcze długo potrzebna. Na koniec raz jeszcze podziękował wszystkim za kwiaty, modlitwę i za inicjatywę otwarcia Izby Pamięci im. Jerzego Polaka.

 J.M.

Linki do relacji z uroczystości:

JERZY POLAK

Urodził się 6.01.1953 r. w Jaśle – Sobniowie. Po ukończeniu Szkoły Podstawowej Nr 3 w Jaśle uczęszczał do Zespołu Szkół Mechanicznych w Krośnie, gdzie zdał egzamin maturalny. Po studiach technicznych na Politechnice Rzeszowskiej rozpoczął pracę w Hucie Szkła w Jaśle, gdzie pracował do sierpnia 1980 r. Wskutek działań kierownictwa zakładu został przeniesiony do pracy (od 1 września 1980 r.) w Ośrodku Badawczo – Rozwojowym „Gamrat – Erg” w Jaśle. Tu był współzałożycielem Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”.

Po wprowadzeniu stanu wojennego 14.12.1981 był współorganizatorem strajku w swoim zakładzie, za co został dyscyplinarnie zwolniony z pracy. Był aktywnym działaczem struktur podziemnych w Jaśle. Współorganizował druk oraz kolportaż niezależnych wydawnictw. Będąc z zamiłowania fotografem, przygotowywał materiały wykorzystywane do drukowania wydawanych w Jaśle biuletynów związkowych i innych druków (ulotki, kalendarze, druki okolicznościowe). 19 marca 1983 r. został aresztowany i skazany za działalność podziemną. Na mocy amnestii opuścił więzienie w czerwcu 1983 r. Uczestniczył w przygotowaniu do emisji audycji radiowej „Radia Solidarność” nadanej 7.09.1984 r. w Jaśle (Jego pomysłem i montażem był podkład muzyczny audycji oparty na melodii pieśni „Warszawianka”). W tym okresie, jako zwolniony dyscyplinarnie, nie mógł znaleźć stałego zatrudnienia.

Nie widząc możliwości ułożenia sobie życia w Polsce rozpoczął starania o wyjazd do USA. Wielokrotnie odmawiano mu paszportu. Dopiero 1988 r. władze zgodziły się na Jego wyjazd do NRF, skąd udał się z rodziną (żoną Jolantą i półroczną córką Klaudią) do Stanów Zjednoczonych. Tam nieprzerwanie interesował się sprawami  polskimi aktywnie uczestnicząc w życiu Polonii. Od kilku lat był przewodniczącym Klubu Gazety Polskiej w Stamford. Posiadał dużą kolekcję zdjęć obrazujących życie Jasła w latach 70. i 80. ub. wieku, w tym wiele związanych z działaniami NSZZ „Solidarność” w naszym mieście. Wykorzystał je do przygotowania, wspólnie z córką Aleksandrą, wystawy „Jerzy and Olenka Polak Collection” na Uniwersytecie Harvarda w Bostonie oraz w Elms College (Chicope, Massachusetts).

W 2018 r. Jego zdjęcia, tematycznie związane z „Solidarnością” i ks. Stanisławem Kołtakiem, posłużyły do zorganizowania wystawy w I Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle, która następnie była prezentowana w kilku jasielskich szkołach ponadgimnazjalnych, gdzie cieszyła się dużym zainteresowaniem uczniów i nauczycieli. Wraz z żoną Jolantą pomagał wielu rodakom, którzy zdecydowali się wyjechać „za Ocean”. Druga wystawa Jego zdjęć została zorganizowana przy I Liceum Ogólnokształcącym w Jaśle w sierpniu 2020 r. w 40. rocznicę powstania NSZZ „Solidarność”.

We wrześniu 2019 r. przybył do Jasła na odsłonięcie pomnika Żołnierzy Wyklętych, a w lutym następnego roku uczestniczył w konwencji Prawa i Sprawiedliwości inaugurującej kampanię wyborczą Prezydenta Andrzeja Dudy oraz w Zjeździe Klubów „Gazety Polskiej” w Warszawie. W grudniu 2020 r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zmarł 15.05.2021 r. w USA i tam został pochowany.

Foto: J.Nowak

Zbliża się 41-rocznica powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Zapraszamy wszystkich do udziału w obchodach w dniu 31.08.2021 r.

Program uroczystości poniżej:

Zbliża się 41-rocznica powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Zapraszamy wszystkich do udziału w obchodach w dniu 31.08.2021 r.

Program uroczystości poniżej:

Siedemdziesiąt lat temu, 1 marca 1951 r. w więzieniu na Mokotowie, strzałem katyńskim zostali zamordowani:

1 marca 2011 r. po raz pierwszy obchodziliśmy Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych.

Siedemdziesiąt lat temu, 1 marca 1951 r. w więzieniu na Mokotowie, strzałem katyńskim zostali zamordowani:

- ŁUKASZ CIEPLIŃSKI

- JÓZEF BATORY

- FRANCISZEK BŁAŻEJ

- KAROL CHMIEL

- MIECZYSŁAW KAWALEC

- ADAM LAZAROWICZ

- JÓZEF RZEPKA

Poniżej zamieszczamy życiorys związanego z Jasłem Adama Lazarowicza PS. Klamra, oraz list Romualda Lazarowicza.

     ADAM  KALIKST  ŁUKASZ  LAZAROWICZ

 pseudonim Klamra, urodził się 14 października 1902 r. w Berezowicy Małej koło Zbaraża, zamordowany 1 marca 1951 r. w Więzieniu Mokotowskim w Warszawie.

Był synem Franciszka Lazarowicza i Wandy z domu Ojak. W 1919 r. wstąpił na ochotnika do odrodzonego Wojska Polskiego i walczył z Ukraińcami na Wołyniu. Następnie rozpoczął naukę w Gimnazjum w Jaśle (obecne I Liceum Ogólnokształcące). W 1920 r. ponownie zgłosił się do Wojska Polskiego i wziął udział w wojnie z Sowietami, którzy za cel postawili sobie podbój państw europejskich i przekształcenie ich w republiki radzieckie zgodnie z doktryną i deklarowanymi celami politycznymi rosyjskiej partii bolszewików. Wojna ta zakończyła się traktatem pokojowym między Polską a Rosją i Ukrainą, podpisanym w Rydze 18 marca 1921 r. Kończył on wojnę polsko – bolszewicką z lat 1919 – 1920, ustalał przebieg granic między tymi państwami, oraz regulował inne sporne dotąd kwestie.

Po zakończeniu działań wojennych Adam Lazarowicz powrócił do Gimnazjum w Jaśle, w którym w 1921 r. zdał maturę. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 1931 r. ukończył kurs podchorążych rezerwy piechoty. Z dniem 1 września 1931 r. mianowany został podporucznikiem rezerwy piechoty. W 1934 r. otrzymał przydział mobilizacyjny do 20 Pułku Piechoty Ziemi Krakowskiej. W 1936 r. dostał awans do stopnia porucznika. Z powodu choroby został zwolniony z wojska. Był kierownikiem szkoły w Gumniskach koło Dębicy.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. został zmobilizowany i wyznaczony na stanowisko ostatniego komendanta miasta Dębicy. Po ewakuacji garnizonu przyłączył się do jednostek walczących w Rejonie Rawy Ruskiej, gdzie dowodził kompanią. W październiku 1939 r. wrócił do Gumnisk, gdzie ponownie objął funkcję kierownika szkoły. Jednocześnie zaangażował się w działalność konspiracyjną w ramach Służby Zwycięstwu Polski, a następnie Związku Walki Zbrojnej. W 1940 r. został komendantem placówki, a następnie Obwodu Dębica ZWZ – AK. Stał na jego czele do wiosny 1944 r. W tym czasie dokonał znacznej jego rozbudowy. Przeniósł komendę Obwodu z miasta na wieś, do Gumnisk. Komendy tej Niemcom do zakończenia wojny nie udało się wykryć. Powołał 10 nowych placówek ZWZ na terenie powiatu, m. in. w Dębicy o kryptonimie „Działo”, w Pilźnie – „Pocisk”, w Ropczycach – „Ropa” i „Rakieta” oraz inne w różnych miejscowościach. Obwód Dębica pod jego komendą osiągnął najwyższy poziom organizacyjny, wyszkolenia i gotowości bojowej z wszystkich obwodów Inspektoratu Rzeszowskiego AK. W 1943 r. dostał awans do stopnia kapitana, a rok później – majora. Jego największym sukcesem był współudział w rozpracowywaniu niemieckiej broni rakietowej V–2 na poligonie doświadczalnym w rejonie miejscowości Blizna koło Dębicy. Wiosną 1944 r. objął funkcję zastępcy inspektora Inspektoratu Rzeszów AK. W czasie akcji „Burza” , której celami m. in. były:

uświadomienie władzom sowieckim, że na wyzwolonych z okupacji niemieckiej terenach Polski w granicach sprzed 1939 r. gospodarzami są Polacy uznający władzę Rządu Emigracyjnego,

skłonienie ZSRR do uznania władzy Rządu RP w Londynie (reprezentowanego w kraju przez Delegaturę Rządu na Kraj) w Polsce i granicy wschodniej sprzed 1939 r. i praw Polski do jej terenów wschodnich, bezprawnie zagarniętych na mocy postanowień paktu Ribbentrop – Mołotow,

Adam Lazarowicz dowodził 5 Pułkiem Strzelców Konnych AK, liczącym ok. 1200 ludzi. Za pomoc wojskom sowieckim otrzymał Order Czerwonej Gwiazdy, który ustanowiony został dla nagradzania za bojowe zasługi w dziele obrony ZSRR oraz zapewnienia bezpieczeństwa publicznego zarówno w czasie wojny jak i podczas pokoju. Lazarowicz odmówił jego przyjęcia.

W pracy konspiracyjnej brała udział cała jego rodzina – żona Jadwiga, córka Danuta oraz synowie Zbigniew i Ryszard, brat Adama – Tadeusz, pełnił funkcję oficera zrzutowego Obwodu AK Dębica, a siostra Izabela była nauczycielką tajnego nauczania.

Po zakończeniu wojny przedstawiciele rodu Lazarowiczów organizowali w latach 1945 – 1947 powojenną konspirację niepodległościową na Rzeszowszczyźnie, w Krakowskiem i na Dolnym Śląsku. Kilku z nich było wtedy poszukiwanych przez komunistyczne służby bezpieczeństwa. Adam Lazarowicz – poszukiwany przez NKWD i UB – pozostał w konspiracji. W latach 1945 – 1947 był kierownikiem Okręgu Rzeszowskiego (kryptonim „wydział 33”) i Okręgu Wrocławskiego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”, zastępcą prezesa IV Zarządu Głównego WiN. Na początku 1945 r. WiN zorganizował napad na więzienie w Rzeszowie celem odbicia więźniów. W akcji tej wzięło udział około 300 członków organizacji, a jej dowódcą był Adam Lazarowicz. 5 grudnia 1947 r. w Żninie został on zatrzymany przez UB. Po wstępnym etapie przesłuchań przewieziono go do Warszawy, gdzie został osadzony w Więzieniu Mokotowskim. Tam został poddany okrutnemu śledztwu. Przetrzymywany był w celi, w której przebywało normalnie 30 więźniów, a podczas pobytu Lazarowicza trzymano tam ponad 80 osób. Trudno się było poruszać, dlatego też w dzień, żeby można było chodzić, więźniowie ustawiali się w tzw. kierat i na komendę ruszali wszyscy w jednym kierunku. 5 października 1950 r. w Wojskowym Sądzie Rejonowym w Warszawie rozpoczęła się rozprawa IV Zarządu Głównego „Wolność i Niezawisłość”. Na ławie oskarżonych obok Adama Lazarowicza zasiadł Łukasz Ciepliński oraz ośmiu innych członków Zrzeszenia. Oskarżał ppłk Jerzy Tramer. Proces IV Zarządu był, jak podkreśla Elżbieta Jachimek – Zapart z IPN – u, „publicznym pokazem siły ze strony rządzącego reżimu komunistycznego wobec zmęczonego wcześniejszą walką o niepodległość społeczeństwa”. Zapadło siedem wyroków śmierci, w tym czterokrotny dla Adama Lazarowicza. 1 marca 1951 r. w piwnicach więzienia na Mokotowie  strzałem katyńskim zabito majora Adama Lazarowicza i sześciu jego towarzyszy z IV Zarządu WiN. Rodziny nie powiadomiono; dowiedziała się o kaźni po dwóch tygodniach, nie znała miejsca pochówku.

W okresie PRL postać majora Adama Lazarowicza należała do szeregu „żołnierzy wyklętych”, o których Polacy mieli zapomnieć. Do dnia dzisiejszego nie zdołano ustalić miejsca Jego pochówku.

Kilka zdań o związkach Rodziny Lazarowiczów z Jasłem. Przodkowie w XVII w., wywodzący się z Serbii, po osiedleniu się w Polsce odznaczyli się męstwem w walce z Turkami i otrzymali ziemie w dolinie krośnieńsko – jasielskiej. Przez długi okres czasu byli właścicielami dużej części Jasła. W Jaśle pochowany jest ojciec A. Lazarowicza – Franciszek. Tu urodził się w 1925 r. Zbigniew – syn Adama Lazarowicza, mieszkający obecnie we Wrocławiu, który w naszym mieście był uczniem szkoły powszechnej im. Romualda Traugutta. Jasielskie Gimnazjum, oprócz Adama, kończyli: jego siostry Ada (przed wojną dyrektorka prywatnego seminarium nauczycielskiego w Jaśle) i Iza oraz brat Tadeusz.

W książkach żony A. Lazarowicza Jadwigi („Stracony dom”) oraz syna Zbigniewa („Klamra – Mój ojciec”) są liczne wzmianki o naszym mieście. W tej drugiej znajdujemy osobny rozdział poświęcony opisowi zniszczeniu Jasła przez Niemców podczas II wojny światowej.